VAHYİN DİLİNDEN



وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللّٰهُ النَّاسَ بِمَا كَسَبُوا مَا تَرَكَ عَلٰى ظَهْرِهَا مِنْ دَٓابَّةٍ وَلٰكِنْ يُؤَخِّرُهُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُسَمًّىۚ فَاِذَا جَٓاءَ اَجَلُهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِعِبَادِه۪ بَص۪يراً

Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla

"Şayet Allah insanları yapıp ettikleri yüzünden hemen cezalandıracak olsaydı, yerin üstünde tek bir canlı   bırakmazdı; fakat onlara belirlenmiş bir vadeye kadar mühlet veriyor.

 Vadeleri dolduğunda ise (herkes anlayacaktır ki) Allah kullarını hakkıyla görüp bilmektedir."

 (Fâtır Suresi - 45)     (Meâl Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı)   

TEFSİRİ: 

 

 Âyetin son cümlesi daha çok “Vadeleri dolduğunda ise Allah kime nasıl muamele edeceğini takdir eder veya gereken cezayı verir, çünkü O kullarını hakkıyla görmektedir” tarzında açıklanmıştır (Allah’ın insanları hemen cezalandırmayışının hikmeti ve “canlı” diye tercüme edilen dâbbe kelimesi hakkında bilgi için bk. Nahl 16/61).

Kaynak: Kur'an Yolu Tefsiri

 

ALLAH RASULÜNDEN (Sallellahu Aleyhi ve Sellem) 

“Kabirdeki ölü, denizde boğulmak üzere olan ve dehşet içerisinde yardım isteyen kimse gibidir. Babasından,   anasından, kardeşinden, samimi ve sâdık arkadaşından gelecek bir duâ bekler. Şâyet bir duâ gelecek olsa, bu,   onun için dünya ve içindekilerden daha kıymetli ve sevimli olur."

"Şüphesiz Allah, kabir ehline, dünyadakilerin duâsı bereketiyle dağlar misâli ecir verir. Dirilerin ölülere   gönderebileceği en iyi hediye, onlar için istiğfar etmek ve onlar adına sadaka vermektir.”

(Deylemî, Müsned, IV, 103/6323)