Azerbaycanlı Gazeteci Yazar, Ankarabakü.com haber portalı Genel Yayın Yönetmeni Oktay Hacımusalı, kardeş Azerbaycan’ın Karabağ’daki vatan topraklarını kurtardığı 44 günlük savaşta yaşananları derlediği “Günaydın Zafer” isimli kitabın hazırlıklarını sürdürürken, savaşta yer alan iki kahramanın anlattıklarına yer verdiği çarpıcı bir bölümü basımdan önce Akit okurları için anlattı.

“Vatani görevim sırasında savaş çıkmamasına çok üzülmüştüm”

İşte “Oğuzda er bitmez” atasözünü hatırlatan o bölümdeki kahramanlardan biri olan televizyon habercisi Yelmar Memmedli’nin sözleri: “Vatani görevim sırasında savaş patlak vermemesine çok üzülmüş, yıllar geçtikçe bu acının içimde çöreklendiğini, dallanıp budaklandığını hissetmiştim. Ve beklenen gün geldi… 21 Eylül sabahı, sıradan bir sabahtı. Uyanmış, kahvaltımı yapmış, işe gitmeye hazırlanıyordum. O sırada kapı çalındı ve babam ‘seni istiyorlar’ dedi. Yaklaştım, bulunduğumuz ilçenin askeri şubesinden geldiklerini söylediler gelenler. Askeri tatbikatlara katılacağımızı söylediler. Gerekli evraklarımı, kimliğimi, askeri kimliğimi aldım ve döndüm kimliğimdeki resmimi anneme, babama gösterdim, şehit olursam bu resmimi işlersiniz dedim şakayla. Vatanın eninde sonunda bir gün özgürlüğüne kavuşturulacağından emindim. Gidişat bu yöndeydi” diye anlattı silah altına alındığı ilk anları.

Vatanı işgalden kurtardıkça moralimiz yükseliyordu

Memmedli şöyle devam etti: “27 Eylül sabahı yatağımızdan kalktık ve direkt Karabağ’a düşman üzerine yürüdük. Hiç gözümüzü bile kırpmadan ilk günden itibaren düşmanın ensesine çöktük, bizim sayemizde ölümün sert soluğunu üzerlerinde hissettiler. Düşmanın işgal ettiği vatan topraklarını işgalden kurtardıkça moralimiz yükseliyordu. Tabii ki, yanı başımızda asker arkadaşlarımız şehit oluyordu, ama biz onların vatan, millet, devlet, bayrak uğrunda şehit olduklarını biliyor ve ona göre davranıyorduk. Çoğu zaman özeniyorduk hatta şehit düşen arkadaşlarımıza. Onların şehadet mertebelerine ulaşmaları bizim gurur kaynağımızdı, hepimiz zaten bu savaşa katılırken ya şehit ya da gazi olmayı düşlüyorduk. İçimizdeki sevdanın adıydı şehitlik. Düşünsenize, kendi topraklarınızdan sürülmüşsünüz ve o topraklara gidemeden göç ediyorsunuz bu dünyadan. Bunu yaşadı yıllarca bizim Karabağ’dan göçe zorlanmış insanlarımız. İşte onların intikamını aldık. Şehit generalimiz Polad Haşimov’un ve diğer şehitlerimizin intikamını aldık ve muzaffer asker, gazi olarak evimize, ailemize geri döndük”