Manevi dünyanın sütunları hükmünde olan veliler ortamında kendi hakikatini arayan Mustafa Ceceli, kendisine açılan manevi bir kapıdan geçerek Allah'a Urûc etme çalışması içinde sema yapanların arasına katılıyor ve kendi hakikatini müşahade ediyor. Bu farkındalıkla varlıkta bütün yüzlerin gerçekte hakkın yüzü olduğunu, bütün yüzlerin hakikatinin de hakkın varlığı olması hasebiyle bütün yüzlerde kendi hakikatini görüyor ve ondan sonrada bütün varlık alemini kendi hakikatinin bakış açısıyla seyretmeye başlıyor.