Mahşerde ihlassız ile Allah'ın karşına çıkınca; Allah ihlassız şekilde yazılan amel defterini dürüp o kulun suratına fırlatacak.

Konuyla ilgili bir rivayet şöyledir:

Hz. Ebu Hureyre anlatıyor: Rasûlullah (asm) şöyle buyururken işittim:

“Kıyamet günü hesabı ilk görülecek kimseler (şu üç kişidir: görünürde şehid, alim, servetini Allah yolunda harcayan zengin. Bunlardan ilk önce:)

(1) Şehit düşmüş kimse olup Allah'ın huzuruna getirilir. Allah ona verdiği nimetleri hatırlatır, o da hatırlar ve nail olduğu nimetleri itiraf eder.

- Allah: “Peki bunca nimetlere karşı ne yaptın?”diye buyurur.

- Adam: “Ya Rab! Senin yolunda savaştım ve şehit düştüm” deyince:

- Allah: “Hayır yalan söylüyorsun, sen “cesur” desinler diye savaştın. Neticede bu söz de senin hakkında söylenmiştir.”

Sonra bu kişi verilen emir üzerine yüzüstü sürüklenerek cehenneme atılır.

(2) Diğer bir adam ise ilim öğrenmiş ve öğretmiş, Kuran okumuş bir kimse olup o da Allah'ın huzuruna getirilir. Allah ona da verdiği nimetleri hatırlatır. O da hatırlar ve itiraf eder.

- Allah: “Peki bu nimetlere karşılık ne yaptın?” diye buyurur.

- Adam: “İlim öğrendim, öğrettim ve senin rızan için Kuran okudum”, cevabını verir.

- Allah da buyurur ki: “Yalan söyledin. Sen “âlim” desinler diye ilim öğrendin, “ne güzel okuyor” desinler diye Kur’an okudun. Zaten bu sözler de senin için söylenmiştir.”

Sonra emredilir de yüzüstü cehenneme atılır.

(3) Daha sonra Allah'ın kendisine her çeşit mal ve imkan verdiği bir kimse Allah'ın huzuruna getirilir. Allah verdiği nimetleri ona hatırlatır o da onları itiraf eder. Bunun üzerine Allah:

- “Peki ya sen bu nimetlere karşılık neler yaptın?” diye buyurur.

- Adam: “Senin rızanı kazanmak için sevdiğin yollarda harcadım” deyince Allah kendisine: “Yalan söylüyorsun, halbuki sen bütün yaptıklarını, “ne cömert adam” desinler diye infak ettin. Bu söz de senin hakkında gerçekten söylenmiştir.” buyurur ve ardından da Allah'ın emri üzerine bu kimse de yüzüstü cehenneme atılır.” (bk. Müslim, İmâret 152, hadis no: 1905; Tirmizî, Zühd 48, hadis no: 2383; Nesâî, Cihad 22)

(Sorularla İslamiyet)