VAHYİN DİLİNDEN

   
لَنْ يَنَالَ اللّٰهَ لُحُومُهَا وَلَا دِمَٓاؤُ۬هَا وَلٰكِنْ يَنَالُهُ التَّقْوٰى مِنْكُمْؕ كَذٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰيكُمْؕ وَبَشِّرِ الْمُحْسِنٖينَ

Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla

"Onların ne etleri Allah’a ulaşır ne de kanları; O’na ulaşacak olan sadece sizin takvânızdır. 

 İşte Allah onları sizin istifadenize verdi ki size doğru yolu göstermesinden ötürü O’nu tâzimle anasınız.

 İyilik yolunu tutanları müjdele!"  (Hac Suresi - 37)           (Meâl Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı)    

TEFSİRİ: 

 

Bütün ibadetler kulun kendini olgunlaştırması, hayatını anlamlandırması ve yüce yaratıcısına yaklaşması tarzında üstün amaçlarla yapılmalıdır; Cenâb-ı Allah’ın buna ihtiyacı yoktur, ihtiyacı olan kuldur. Şu halde ibadetlerde dinen belirlenen forma sadık kalmak da Allah’ın iradesine boyun eğme mânası taşıdığı için değerlidir; bu biçimler asıl amaçtan kopmadığı sürece değerini koruyabilir, aksi takdirde içi boş birer kalıp haline gelir.

ALLAH RASULÜNDEN (Sallellahu Aleyhi ve Sellem)

“Âdemoğlu için Allah katında kurban bayramı gününde kurban kesmekten daha sevimli bir amel yoktur.

  Bu hayvan, kıyamet günü boynuzları, kılları ve tırnakları ile gelecektir.

  Şüphe yok ki kurbanın kanı yere düşmeden önce, Allah’a ulaşır.

  Bu yüzden kurbanlarınızı gönül hoşluğu ile kesiniz.”

 (Tirmizî, Edâhî, 1; İbn Mâce, Edâhî, 3; A. İbn Hanbel, v, 239.)