Bir odada 8-10 kişi kalan çoğu kadın ve çocuk göçmenlerin ihtiyaçları, mahalle sakinleri ve hayırseverler tarafından karşılanıyor. Mahalle muhtarı Abdullah Karabüber, “Bu evler her an yıkılabilir. Elektrik, su yok. Başlarına bir şey gelmesinden korkuyoruz” dedi.