Arşiv sayfamızdaki yazı şu şekilde:

Ayşe de Akit çizgisine geldi... Biz de yıllardır “Kadın erkek yalnız başlarına aynı ortamda olmasın” demiyor muyuz? Ayşe’ye de bir not, ağlayan fotoğrafını yine kullanacaktık da, bugün yerimiz az...

(...) Bu adam, öğretmenliğini kötüye kullandı mı, kullanmadı mı?
Uzak duracaksın kardeşim!
O senin öğrencin!
Hiçbir münasebetin olamaz.
Bu kadar.
Sen 17 yaşında bir kızın kafasını karıştıramazsın, hayvansı, erkeksi heyecanların için ona umut veremezsin, onunla buluşamazsın, onunla hiçbir halt edemezsin...
Nokta!
Seni mahkeme affetse bile, biz etmiyoruz!
Sen toplumun gözünde SUÇLUSUN!
Başka bir şehre yerleşsen de tipini, ismini değiştirsen de Cansel’in hayali seni hep takip edecek...
O kızın hüzünlü bakışları hep üzerinde olacak.
Bil yani.
Sen de toprağın altına girene kadar, o kızın ağırlığını hep hissedeceksin...
Hisset.

AYŞE ARMAN / HÜRRİYET
Akit Arşiv sayfasından...