Amerika'ya yattıktan sonra "Yeni bir dünya kurulur, Türkiye orada yerini alır" diye efelenen İsmet İnönü'nün meşhur sözünü hatırlattığı yazısında, "Bugün yeni bir dünya kurmaya ve orada yerini almaya çalışan Tayyip Erdoğan'a reva gördükleri muamele de Kemalistler'e kapak olsun" ifadelerini kullanan Engin Ardıç, "Atatürkçülük" ile "Kemalizm"i aynı şey zanneden zevata adeta ders verdi. Ardıç, "Bakalım Batı'dan 'icazetle' iktidara gelmeye çalışmak Atatürkçülük'ün neresine sığıyor?" sorusunu sorarak da Ekrem İmamoğlu'na ayar çekti. İşte Sabah gazetesindeki o yazı:

"Şimdi durup dururken nereden çıktı, değil mi, Tarkan'ın "Geççek" şarkısını tartışmak varken...

Bir arkadaş "Atatürk'ün elini ayağını öpeceksiniz" diyordu da, oradan.

Bir başkası "Atatürk'e tapıyorum" demişti.

Eh, dağın yamacına gölge vurunca "Ata'sına koşan" olursa, atının ayağına ip bağlayan da çıkar.

***

Bunlar, "Atatürkçülük"ten ne anladıklarını asla durup düşünmezler.

Atatürkçülük ile Kemalizm'i de aynı şey sanırlar.

Kemalizm, otuzlu yılların başlarında İsmet İnönü ile Recep Peker'in geliştirdikleri bir ideolojidir.

Ve de düpedüz faşist bir ideolojidir.

"Şef güzellemesine" de dayanır.

Otuzlu yıllarda uygulamasına başlanmış, kırklı yıllarda doruğa ulaşmış, sonra da yıkılıp gitmiştir.

Bugün bile can çekişiyor, başını kaldırmaya çalışıyor, o ayrı.

Kemalizm, kendini Atatürkçülük maskesi ardında gizlemeye çalışıyor.

Sorarsanız "Atatürk'ün yolunda" olduklarını söyleyeceklerdir.

Sakalını kesmek, şapka giymek, bir yoldur.

Evet ama "tek parti diktası" da bir yoldur.

Kadın hakları, bir yoldur.

Evet ama "parti kapatmak" da bir yoldur, solu ezmek de.

Solu ezen İnönü'yü "solun manevi lideri" ilan etmek de ancak bizim solcularımıza özgü bir ahmaklık örneği olmuştur.

"Parlamento" bir yol değildir, o Atatürk'ten önce de vardı. (1876'da parlamento açıldığında Atatürk henüz doğmamıştı.)

Ama "kuvvetler birliği" ilkesi de bir yoldur.

Şimdi Erdoğan'ı bu eğilimle suçluyorlar, aslında Atatürk'ü suçluyorlar, farkında değiller!

"Yurtta sulh, cihanda sulh" bir yoldur.

Öyleyse NATO'ya girmek ne menem bir yoldur?

Avrupa Birliği'ne girmeye çalışmak nasıl bir yoldur peki?

"Tam bağımsızlık" bir yoldur.

Amerika'ya tam teslimiyet de bir yoldur ama aynı yol değildir.

Amerika'ya yattıktan sonra "Yeni bir dünya kurulur, Türkiye orada yerini alır" diye efelenmenin bir anlamı yoktu...

Bugün yeni bir dünya kurmaya ve orada yerini almaya çalışan Tayyip Erdoğan'a reva gördükleri muamele de Kemalistler'e kapak olsun.

Uluslararası zirve toplantılarına çağrılan belediye reislerinin boylarını da göreceğiz.

Bakalım Batı'dan "icazetle" iktidara gelmeye çalışmak Atatürkçülük'ün neresine sığıyor?

Pardon, Ekrem'in suratında ne yazıyordu yahu?

Herhalde "Bağımsızlık benim karakterimdir" değil..."