İdrardan sakınmamanın kabir azabına yol açtığına dair hadis (bk. Buhârî, Vudu, 55; İbn Mâce, Tahâret, 26), idrarın namaz ibadetine engel olacağından dolayıdır.

Bu durum iki şekilde olabilir:

1. Bedende ve elbisede, affedilenden fazla olan necaset, namaza engel olur. Bu nedenle, kılınan namaz geçersiz sayılmaktadır.

2. İdrar yapıldıktan sonra, akıntı kesilmeden abdest alınırsa, abdest alındıktan sonra gelen idrar abdesti bozacak ve böylece abdestsiz namaz kılınmış olacaktır. Abdestsiz kılınan namaz da geçersiz olacaktır. (bk. Karâfî, Zahire, Beyrut 1994, I, 211)

Buna göre, namaz kılan kişi hem beden ve elbise üzerindeki necaseti temizleyecek hem de idrardan sonra, idrar tamamen kesildikten sonra abdest alacaktır. Yoksa namazı geçersiz olacağı için, günah işlemiş olacağından, bu durum azap görmesine neden olacaktır.

Ancak temel amaçlarından biri iç huzurun sağlanması olan ibadetin bir tereddüt ve sıkıntı kaynağı haline gelmemesi için bu konuda aşırı biçimde şüpheci davranmaktan ve vesveseden kesinlikle kaçınılması istenmiştir.

Genel anlamda temizlenmeyi teşvik ve emreden (Bakara 2/222, 232; Tevbe 9/108; Hac 22/26; Müddessir 74/4), temizliği “imanın yarısı” (Müsned, V, 342, 344) olarak niteleyen İslâmiyet, ferdî ve içtimaî hayatın her alanında temizliğe büyük önem vermiş, namaz gibi bazı ibadetlerin ifasında maddî temizlik (necâsetten tahâret) yanında mânevî temizliği de (hadesten tahâret) şart koşmuştur.

Abdestsiz olarak kılınan namaz geçerli olmadığı gibi kişinin vücut ve elbisesinde veya namaz kılınacak yerde bulunan ve dinen pis sayılan şeyler de (necâset) namaza engel teşkil eder. Bu husus, ibadet açısından olduğu kadar kişinin sağlığı bakımından da büyük önem taşır.

 

(Sorularla İslamiyet)