Resulullah (s.a.v) güneş doğarken, tam ortada (zevalde) iken ve batarken ölü defnetmeyi nehyetmiştir. (Tahavi, Haşiye Ala Merakil Felah Şerhu Nuri'l İzah, Mısır, s.501) Ancak hadislerdeki bu yasak, cenaze namazı içindir. Namazı bu üç kerahet vaktinden önce kılınmış olanın bu vakitlerde defnedlmesi caizdir.

Gece defin caizdir. Peygamberimiz (sav)'in gece cenaze defnettiğine dair rivayetler vardır. (bk. İbni Mace, Ahmed b. Hanbel) Hatta Resulullah (sav)'in kendisi, Hz. Fatıma, Hz. Aişe ve Hz. Osman (radıyallahü anhum) hep gece defnedilmişlerdir. Gece defnin caiz olduğuna dair pek çok hadis vardır.

Ancak Resulullah (sav) bir gün kendisini tam örtmeyen bir kefene sarılarak gece bir adamın defnedildiğini hatırlayıp, o sahabenin gece defnedilişine kızdı ve"zaruret olmadıkça gece defnetmeyin" buyurdu. Bu ve benzeri rivayetlere binaen fukahadan bazıları, özürsüz olarak ölüyü gece defnetmenin mekruh olduğunu söylemişlerdir.

Buna göre ölünün hukukundan gece defnedilmekle hiçbir şey eksilmediği zaman ve zaruret halinde gece defin caiz, aksi halde mekruhtur.

(Prof. Dr. Süleyman Toprak)