(...) Seçilmişleri aşağılayacaksın... Terörü siyasi yöntem olarak görenleri destekleyeceksin... “Hizmet” kisvesi altında yargıya ve polise sızıp devleti ele geçirmeyi amaçlayanlarla işbirliği yapacaksın... Devletin ana varlık sebebinin “Güvenlik” olduğunu kabul etmeyeceksin... Sonra da “Bu iktidarın üslubu çok sert, bunlarla uzlaşmak mümkün değil” diyeceksin.

(...)

2’nci Dünya Savaşı’nda Amerikan ordusunda savaş pilotu olan Yossarian Alman mevzilerine saldırının başlayacağı gün, savaştan kaçmak için ruhsal bozukluk nedeniyle hastaneye yatar. Hastaneyi teftiş eden bir general Yossarian’a “Nedir şikâyetin” diye sorar. Yossarian da “İnsanlar beni sevmiyor, herkes bana düşman. Bu yüzden ruhsal bunalıma düştüm” diye cevap verir. General “Nereden anladın bunu” diye sorunca da Yossarian “Mesela uçağımdaki bombaları Alman mevzilerine atmak üzereyken, Alman uçaksavarları bana ateş etmeye başlıyor. Beni onlar da sevmiyor” diye cevap verir...

Kenti yaşanılmaz kılan, kana bulayan terör eylemlerine müdahale eden güvenlik güçleri, bu eylemleri yapan silahlı teröristlere ateş edince “Asker ve polis bizi sevmiyor” ya da “Türkiye’de özgürlükler kısıtlanıyor” demek gibi bir durum değil mi? Veya bir sokak kalkışmasında taş attığınız bir polisin size müdahalesi, onun sizi sevmediğini mi gösterir?

(...)

Mehmet Barlas/SABAH
Akit Arşiv sayfasından...