Klasik Selefiliğin 14. yüzyıl bilgini İbn Teymiyye ve 18. yüzyıl hareketlerinin Selefiliği olarak bilinir. Selefiliğin bu erken modern enkarnasyonu, Selefilikte bugüne kadar gelişen iki eğilimi doğurdu. Terimi yaygın olarak kullanmalarına rağmen Selefi, bu iki modern hareket aslında çok farklıdır ve burada modernist Selefilik ve gelenekçi Selefilik olarak anılır.

Selefilik anlayışı nedir, Selefiler neyi savunur?

Selefe yönelim ve spekülatif akıl yürütme yerine Hadise metinsel bağlılık, İbn Hanbel (ö. 855) gibi 9. yüzyıl alimlerinin ehl-i hadis hareketini karakterize etti . Klasik Selefilik, 14. yüzyılda Hanbeli düşüncesinin, özellikle Şam'ın çok etkili Hanbeli âlimi İbn Teymiyye ve onun baş müşaviri İbn Kayyim el-Cevziyye'nin (ö. 1351) ellerinde yeniden dirilişini temsil ediyordu. Her iki bilgin de tartışmalı şahsiyetler olarak kalsalar da, aynı zamanda şüphesiz Sünni İslam'ın en etkili düşünürlerinden ikisi olmuştur.

Selefiler, evliyaların kabirlerini ve türbelerini ziyaret etmeyi ve çevrelerini tavaf etmeyi yasaklarlar. Evliyanın şefaatini istemeyi de yasaklarlar, çünkü bu tür davranışlar Allah'tan başkasına tapmakla eş değer kabul edilir ve dolayısıyla şirk sayılır. Selefiler, bidat (yenilik) olarak kabul edilen uygulamalara ve bu tür yenilikleri uygulayan kişilere (örneğin Sufiler) şiddetle karşı çıkarken, Şii gibi sapkın olarak kabul edilen diğer Müslüman mezheplere karşı uyarıda bulunurlar.

Selefilik ne zaman ortaya çıktı?

Klasik Selefiliğin 14. yüzyıl bilgini İbn Teymiyye tarafından ortaya çıkarıldığı düşünülse de, araştırmacılar tarafından kullanılan İslam sözlükleri veya kitapları, Selefi'nin 18. yüzyılda Suudi Arabistan'da iktidara gelen ve 19. yüzyılın ikinci yarısında esas olarak Mısır'da İslami reformistler olarak büyüyüp gelişen Vahhabi'den geldiğini söylemektedir.