Sabah yazarı Salih Tuna, bugünkü yazısında muhalefetin içler acısı durumunu gözler önüne serdi.

Tuna'nın yazısının ilgili bölümü:

Gram değişmediler. Kılıçdaroğlu'nu CHP Genel Başkanlığı'na getirdikleri kongre dönemimde de aynı şeyi yapmışlardı.

"Bundan olmaz!.." demiştim de "Sana ne, sen karışma, kıskanma" diye kaptırıp gitmişlerdi.
Matine-suare "Gandi Kemal... Sakin Güç... Karaoğlan..." güzellemeleri yapıyorlardı.

Bunların bir gazetecisi o kongrede çoraplarıyla masaya çıkmış oynuyordu, bir diğeri de "Kılıçdaroğlu coşkun bir ırmak gibiydi. Sessiz bir devrim gerçekleştiriyor..." diyordu.

Şimdi bunların çoğu "Başımızın belası!" demeye getiriyorlar.
İçlerinde en aklı başında olanlardan Soner Yalçın biraderimiz de Peygamber soyundan (Seyyid) geldiğinden girmiş Horasan'dan çıkmıştı. Bugünlerde o da "Kılıçdaroğlu, İmamoğlu'nu saksı olması için mi Ankara'ya çağırdı" diyor.

Terlik, saksı gidiyorlar. Allah encamlarını hayreylesin...
Muharrem İnce'yi de kimseciklere elletmiyor, kedi b.kuna sahiplenir gibi sahipleniyorlardı. Sonra bizzat kendileri atmadıkları b.k kalmadı.

Nagehan Alçı'yı gezisine dahil etti diye sildikleri İmamoğlu'nu da şimdi tekrar "kahraman" ilan ettiler.
Bunların "yüce bilge" komedyenleri de "İmamoğlu'ndan çok korkuyorlar, onun için yasak getirdiler..." diyor.
Tevekkeli Kılıçdaroğlu olur olmaz yere "Erdoğan en çok benden korkuyor..." demiyormuş.
Belli ki bunları çözmüş.

Anlaşılan o ki, Erdoğan en çok kime karşıysa bunların lideri olmayı hak ediyor.
Erdoğan'ın yerinde olsaydım bu kafaya inat en fazla Engin Özkoç'tan korkardım.

İyi de, Erdoğan Yunanistan'a da, PKK'ya da, FETÖ'ye de karşı, onu ne yapacaklar?