Osmanlı padişahlarının altıncısı olan Sultan II. Murad Han, Varna ve Kosova gazisidir.
1404 senesinde Amasya’da doğdu. Babası Sultan Çelebi Mehmed, annesi ise Dulkadırlı Süli Bey‘in kızı Emine Hatun‘dur. Ailesinin ya­nında ilk terbiye ve eğitimini tamamladıktan sonra devrin alimlerinden dersler aldı. Çocukluğu Amasya, Bursa ve Edirne’de geçti. 1415 yılında idarî ve askeri bilgileri öğrenip tecrübe kazanması ve devlet yönetimine hazırlanması gayesiyle lalası Yörgüç Paşa‘nın yanında Amasya sancakbeyliğine gönderildi.

Fetret döneminden sonra adeta Osmanlı’yı yeniden kuran Çelebi Mehmet’in oğlu Sultan Murad memleket menfaati için azimle canını feda etmeyi göze aldı. Zira her komutan gibi o da Efendimizin müjdesine nail olmak istiyordu. Bu sırada Gülbahar Hatun’dan bir oğlu olduğunun müjdesini aldı. Adını Mehmet koydu. Sultan Murad öyle bir evlat yetiştirdi ki, kutlu fetih ona nasip oldu. Onun tek arzusu imanlı bir kul olarak ölmekti.



Bu yüzden kendini ibadete vermek istemiş, sağlığında tahtı terk eden padişah olarak tarihe geçmişti. Sultan II. Murad Han tahtı bıraksa da oğlunun çağrısıyla yeniden ordunun başına geçti. “Varna ve II. Kosova savaşlarından zaferle ayrılmıştır. Halkın kendisine duyduğu sevgiden dolayı “Koca Murad Bey”, “Koca Murad Gazi” isimleriyle anılmıştır”..

“Sultan Murad Han, ince ruhlu, hassas, lütufkâr, adil, merhametli, sözüne sadık, cesur ve tedbir sahibi, kumanda kabiliyeti yüksek bir devlet adamıydı. Hemen bütün ömrünü gaza meydanlarında geçirdi ancak imar işlerini asla aksatmadı. Çok eser bıraktığı için “Ebu’l Hayrat” diye anılırdı. Saltanatı döneminde Bursa, Edirne ve başka şehirlerde yoksullar için imaretler, vakıflar ve ulema için medreseler yaptırdı”