Hafızlığın etrafında şöyle bir algı oluşmuş. Sanki iki üç yılını verdin, bir hoca ile bu işe konsantre oldun bitti gitti. Sonsuza kadar hafızlarla haşrolursun. Son aylarda birbirinden değerli çok hafız ile görüşüyor ve hedef kitlemi yakından tanımaya çalışıyorum. Pek çoğunun ortak söylemi dünya işlerinin çok zaman aldığı ve hafızlık tekrarına bir türlü sıranın gelemiyor olmasıydı.

Hafızlık sürecinde pek çoğumuz disiplinli kurum ve hocaların eşliğinde bazen disiplin bazen korku ile  konsantre oluyoruz. Üstelik bu disiplin ve korku bizde devam eder sanıyoruz. İcazet, sınav derken serüven bitiyor. Ve kendimizi akışın içinde buluveriyoruz.

Peki, ya sonra

Halbuki Dünya öyle bir yer değil. Kimse kimsenin nefsinin başında bekçi gibi beklemiyor. Onu korkutmuyor ya da kızmıyor. Dersini neden vermedin diye hesap sormuyor. Bir şeyi bitirme, bir hedefe ulaşma telaşesi de yok.

Tam da bu noktada tıkanmış hafızlar çoğunlukta. Haftada en az iki saat hafızlığını unutmamak için vakit ayırman gerekiyor.

Ne yapmalıyım?

1)Hafızlık sürecindeki o korku ve kaygıdan sıyrılıp yeni hayat düzenine aşkla ezberi yerleştirmen gerekiyor.

2)Stratejini belirlemen gerekiyor. (Oradan oraya yaprak gibi savrulmamak adına)

3)Dünya ile ilişkini düzenlemen gerekiyor.

4)Hayatındaki tüm insanlara ayrı ayrı verebileceklerini ve  veremeyeklerini beyan etmen gerekiyor.

5)Hafızlığından alıp başka yerlere yaptığın zaman yatırımını görmen gerekiyor.

6)Ve tüm bunların sürekliliğini sağlaman gerekiyor.

Yolun neresi?

Hafızlığı unutmamak senin için nerede? Senin belirlediğin yerde. Zira hafızlığını hayatında nereye koyacağını hafızın kendisi belirler.

Sen hafızlık ilmi ile hangi zirveye ulaşmak istiyorsun? Bil ki zirvenin yolu ayda verilen birkaç cüzü okumaktan geçmiyor. Oturup sayfa sayfa yeniden ezbere çalışmandan geçiyor. Unutma! Lafzının muhafızlığı seni manaya da yaklaştıracak.

Kendine güven.

@maneviyolunyolcusu instagram hesabından alınmıştır.