El-Âmilî, 1546 yılında Lübnan’ın Cebel-u Âmil bölgesinde doğmuş, ailesiyle birlikte altı yaşındayken İran’a göç etmiştir. Safevîler döneminde Şeyhul İslamlık görevinde bulunmuş olan babası Hüseyin bin Abdissamed, aynı zamanda ilk hocasıdır. Babasından, Arapça, usul-u fıkıh, hadis ve tefsir ilimlerini öğrenmiş ve on sekiz yaşındayken icazet almıştır.



El-Âmilî, devrin ileri gelen alimleriyle tanışıp birçok hocadan ders almıştır. Safevîler zamanında devletin önemli dini kurumlarında görev yapmış, ilim öğrenmek ve öğretmek gayesiyle ömrünün hemen tamamını seyahatlerle geçirmiş olan el-Âmilî, bu uğurda yüzden fazla talebe yetiştirmiş ve aklî ve naklî ilimlerde akla gelen her konuda doksan civarında eserin altına imza atmıştır.



El-Âmilî’nin en önemli eseri olan el-Mihlât adlı eseri ise güzel söz, şiir, nükte, fıkra ve hikâyelerin toplandığı antolojik bir eserdir. Eser yaşama dair her şeyin bulunabileceği kendisinin de belirttiği gibi bir başucu kitabı olma özelliğine sahiptir. Arap edebiyatında bu tür eserlerin en iyi örneklerinden olan bu eser müellifin geniş kültürünü, ince zevkini gösterdiği gibi telif edildiği çağın edebiyat ve kültür seviyesine de ışık tutmaktadır.