VAHYİN DİLİNDEN



(155) فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذٖينَ هَادُوا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبَاتٍ اُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبٖيلِ اللّٰهِ كَثٖيراًۙ

(156) وَاَخْذِهِمُ الرِّبٰوا وَقَدْ نُهُوا عَنْهُ وَاَكْلِهِمْ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِؕ وَاَعْتَدْنَا لِلْكَافِرٖينَ مِنْهُمْ عَذَاباً اَلٖيماً

Esirgeyen bağışlayan Allah'ın adıyla

﴾160-161﴿  Yahudilerin zulmü sebebiyle, bir de pek çok kimseyi Allah yolundan engellemeleri, kendilerine yasaklandığı halde faizi almaları ve haksızlıkla insanların mallarını yemeleri yüzünden önceden helâl kılınan temiz ve iyi şeyleri onlara haram kıldık ve içlerinden inkâra sapanlara acı bir azap hazırladık.

(Nisâ Suresi,160-161)    (Meâl Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı)

ALLAH RESULÜ'NDEN (Sallellahu Aleyhi ve Sellem)

"Kays b. Sa’d ve Sehl b. Huneyf Kâdisiyye’de bulundukları bir sırada yanlarından bir cenaze geçmiş onlar da ayağa kalkmışlardı.

Onlara bunun bir zimmîye (Müslüman topraklarında yaşayan anlaşmalı bir gayri müslim vatandaşa) ait olduğu söylendi.

Bunun üzerine şöyle dediler: “Resûlullah’ın (s.a.v.) yanından bir cenaze geçti de o ayağa kalktı. Kendisine, ‘O bir Yahudi’dir.’ denilince, ‘O da bir can değil mi?’ buyurdu.”

Kaynak: Müslim, Cenâiz, 81; Buhârî, Cenâiz, 49

GÜNÜN SÖZÜ: