VAHYİN DİLİNDEN



يَٓا اَيُّهَا الَّذٖينَ اٰمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْكَافِرٖينَ اَوْلِيَٓاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنٖينَؕ اَتُرٖيدُونَ اَنْ تَجْعَلُوا لِلّٰهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَاناً مُبٖيناً

Esirgeyen bağışlayan Allah'ın adıyla

"Ey iman edenler!
 Müminleri bırakıp kâfirleri dost edinmeyin.
 Allah’a aleyhinizde apaçık bir delil mi vermek istiyorsunuz?"

(Nisâ Suresi - 144)    (Meâl Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı)

TEFSİRİ:

Çeşitli vesilelerle tekrar edilen “müminleri bırakıp kâfirleri veli edinmeme, müminleri ihmal ederek kâfirleri dost tutmama” tâlimatı, müminlerle gayri müslimler arasındaki bütün iyi ilişkileri yasaklayan bir hüküm olarak anlaşılmamalıdır. “Müminleri bırakıp” kaydında ısrar edilmesi bu kaydın önemli olduğunu göstermektedir. Müminleri bırakmamak, onları birinci planda dost, veli, taraf saymak şartıyla gayri müslimler ile de, taraflar ve bütün insanlık için hayırlı olacak, faydalar sağlayacak, kötülükleri önleyecek ilişkiler kurmak, anlaşmalar yapmak ve dayanışmalarda bulunmak yasak değildir, hatta teşvik edilmiştir (Âl-i İmrân 3/28; Mümtehine 60/7-8).

Müminleri bırakıp kâfirleri dost edinenler, onlarla düşüp kalkanlar, dinleri ve dindaşları aleyhine de olsa kâfir dostlarının yapıp ettiklerine ses çıkaramayanlar, kâfirlerin kendilerine hâkim olmasına itiraz etmeyenler; bütün bunları –ki hepsi “velâyet, veli edinme” kavramına dahildir– mecbur olmadıkları halde yapanlar, kâfirlere dünyada ve âhirette verilecek cezaya katılmaya lâyık ve müstehak olurlar. Allah vereceği cezaya –âdeti gereği– bu yapılanları gerekçe gösterir.

Kaynak : Kur'an Yolu Tefsiri Cilt: 2 Sayfa: 168-169 

ALLAH RESULÜ'NDEN (Sallellahu Aleyhi ve Sellem)

“Ümmetim, merhamete uğramış bir ümmettir. Ahirette azap görmeyecektir.
 Onun azabı / cezası, dünyada başına gelen fitneler / ağır imtihanlar, depremler, masum yere   öldürülmeler gibi felaketler şeklinde verilir.”

Kaynak: Ebu Davud, Fiten, 7

GÜNÜN SÖZÜ: