VAHYİN DİLİNDEN

لَنْ يَنَالَ اللّٰهَ لُحُومُهَا وَلَا دِمَٓاؤُ۬هَا وَلٰكِنْ يَنَالُهُ التَّقْوٰى مِنْكُمْؕ كَذٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰيكُمْؕ وَبَشِّرِ الْمُحْسِنٖينَ

Esirgeyen, bağışlayan Allah'ın adıyla

"Onların ne etleri Allah’a ulaşır ne de kanları; O’na ulaşacak olan sadece sizin takvânızdır.

İşte Allah onları sizin istifadenize verdi ki size doğru yolu göstermesinden ötürü O’nu tâzimle anasınız.

İyilik yolunu tutanları müjdele!"

(Hac Suresi - 37)         (Meâl Kaynak: Diyanet İşleri başkanlığı)



TEFSİRİ:

Âyette, bütün kulluk davranışlarının ortak ilke ve amacına kurban örneğinden hareketle dikkat çekilmektedir. Bütün ibadetler kulun kendini olgunlaştırması, hayatını anlamlandırması ve yüce yaratıcısına yaklaşması tarzında üstün amaçlarla yapılmalıdır; Cenâb-ı Allah’ın buna ihtiyacı yoktur, ihtiyacı olan kuldur.

Şu halde ibadetlerde dinen belirlenen forma sadık kalmak da Allah’ın iradesine boyun eğme mânası taşıdığı için değerlidir; bu biçimler asıl amaçtan kopmadığı sürece değerini koruyabilir, aksi takdirde içi boş birer kalıp haline gelir. 

Kaynak : Kur'an Yolu Tefsiri Cilt:5

ALLAH RESULÜ'NDEN (Sallellahu Aleyhi ve Sellem)

“Âdemoğlunun, Kurban bayramının birinci günü yaptığı işlerin Allah’a en sevimli olanı, (kurban) kanı akıtmaktır, (O gün Allah katında bundan daha sevimli bir amel yoktur.)

Kıyâmet günü o kurban, boynuzları, tırnakları ve kıllarıyla gelir.

Kurbanın kanı da, henüz yere düşmeden Allah’ın rızâsına nâil olur ve kabul edilir.

O hâlde, kurbanlarınızı gönül hoşnutluğu ile kesin!”

Kaynak: İbn-i Mâce, Edâhî, 3; Tirmizî, Edâhî, 1/1493


GÜNÜN SÖZÜ: