22 Eylül 1211’de Erbil’de doğdu. İlimle uğraşan bir aileye mensuptur. Dedelerinden Hallikân’a nisbetle İbn Hallikân lakabıyla ün yapmıştır. İki yaşında iken babasını kaybeden İbn Hallikân, onun Muzafferiye Medresesi’ndeki halefi Şerefeddin İbn Yûnus el-İrbilî’nin öğrencisi oldu; şiir ve edebiyat meclislerine devam etti. 1224’de Mükerrem es-Sûfî’den Ṣaḥîḥ-i Buḫârî’yi okuyup rivayet yetkisi aldı. 

İbn Hallikân, on sekiz yaşına geldiğinde öğrenimini sürdürmek amacıyla Musul’a gitti ve Kemâleddin İbn Yûnus, Ziyâeddin İbnü’l-Esîr gibi edip ve âlimlerle bir araya geldi. Arkasından Harran üzerinden Halep’e geçip baba dostu Bahâeddin İbn Şeddâd’ın medresesine misafir oldu ve evindeki hadis meclislerine, ayrıca Ebû Bekir Cemâleddin el-Mâhânî’nin, onun ölümünden sonra da Seyfiyye Medresesi fakihlerinden Ebû Abdullah Necmeddin el-Mevsılî’nin derslerine katıldı ve ona Gazzâlî’nin el-Vecîz’ini okuyup rivayet yetkisi aldı. 

Sultan Kalavun’a baş kaldıran Dımaşk Valisi Sungur el-Eşkar’ı destekleyen İbn Hallikân, halkı isyana teşvik etmekle suçlanarak tutuklandı, ancak üç hafta sonra serbest bırakıldı ve sultanın emriyle yeniden kādılkudâtlığa getirildi. 

İbn Hallikân 1282’de  Dımaşk’ta vefat etti ve Kāsiyûn dağı eteklerinde toprağa verildi. Hadis, fıkıh, tarih, siyaset, kitâbet, şiir ve edebiyat alanında temayüz etmiş geniş kültüre sahip bir ilim adamı idi. (https://islamansiklopedisi.org.tr)