VAHYİN DİLİNDEN

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

اَلَّذٖينَ يَأْكُلُونَ الرِّبٰوا لَا يَقُومُونَ اِلَّا كَمَا يَقُومُ الَّذٖي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّؕ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُٓوا اِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبٰواۘ وَاَحَلَّ اللّٰهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبٰواؕ فَمَنْ جَٓاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهٖ فَانْتَهٰى فَلَهُ مَا سَلَفَؕ وَاَمْرُهُٓ اِلَى اللّٰهِؕ وَمَنْ عَادَ فَاُو۬لٰٓئِكَ اَصْحَابُ النَّارِۚ هُمْ فٖيهَا خَالِدُونَ 

RAHMAN VE RAHİM OLAN ALLAH'IN ADIYLA

"Faiz yiyenler ancak şeytanın çarparak sersemlettiği kimse gibi kalkarlar.
Bunun sebebi onların, “Alım satım da ancak faiz gibidir” demeleridir.
Hâlbuki Allah alım satımı helâl, faizi ise haram kılmıştır.
Artık kime Allah’tan bir öğüt erişir de faizciliği bırakırsa geçmişteki kendisinindir, durumunun takdiri   Allah’a aittir.
Kim de yine faizciliğe dönerse işte bunlar orada devamlı kalmak üzere cehennemliklerdir."

(Bakara Suresi: 275)   (Meâl Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı)

ALLAH RASULÜ'NDEN ﷺ (Sallalahu Aleyhi ve Sellem) 

İbni Mes'ûd radıyallahu anh şöyle dedi:

Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem "faiz alana da verene de lânet etti." 

(Müslim, Müsâkât 105-106; Tirmizî, Büyû’ 2. Ayrıca bk. Buhârî, Büyû’ 24, 25, 113; Ebû Dâvûd, Büyû’ 4; İbni Mâce, Ticârât 58)

Tirmizî ve diğer muhaddisler, "şâhitlerine ve kâtibine de" kelimelerini ilave ettiler.

GÜNÜN SÖZÜ

Helalin azı, haramın çoğundan iyidir.

KISSADAN HİSSE / KISA DİNİ NASİHATLER

Bir gemi denizde ilerlerken bir kaza geçirdi ve battı. Sadece bir kişi kurtulabildi. Zavallı adam yakınlardaki adaya zar zor ulaştı. İlk önce yardım çağırdı, kurtulabilmesi için Allah'a dua etti. Ancak ne gelen vardı, ne giden!
Sonra adam diğer canlılardan korunabilmek için bir kulübe inşaat etti. Burada uyuyor, yemek pişiriyor, korunuyor ve birilerinin gelip onu kurtarması için Allah'a dua ediyordu.
Yine o gün adam yiyecek bir şeyler bulabilmek için yürüyüşe çıktı. Ancak geldiğinde kulübenin yandığını gördü. Adam perişan oldu. "Allah'ım, sen bana nasıl bunu yaparsın?" diye Allah'a sitem etti. O gece bir ağacın altında sinirli ve üzgün bir şekilde uyudu.
O gün onu uyandıran adadaki canlıların sesleri değil bir gemi düdüğü oldu. Adam hemen ayağa kalktı ve denize baktı. İşte onu kurtarmak için bir gemi geliyordu.
Sonunda adam kurtulabilmişti. Gemi ilerlerken kaptana sordu:
"Beni nasıl buldunuz?"
Ve aldığı cevap onu hem şaşırttı hem de utandı:
"Yaktığınız dumanı gördük!"