VAHYİN DİLİNDEN

(٢٢) اِنَّ شَرَّ الدَّوَٓابِّ عِنْدَ اللّٰهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذٖينَ لَا يَعْقِلُونَ

Esirgeyen, bağışlayan Allah'ın adıyla

(22) Allah katında canlıların en aşağı derecede olanları, sağır, dilsiz ve düşünemez olanlarıdır.

(Enfâl Suresi)         (Meâl Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı)

TEFSİRİ:

İnsan dışında, yeryüzünde hareket eden, dolaşan canlıların en aşağı derecede olanları sağır, dilsiz ve akılsız olanlarıdır.

Gözlerinin gördüğü, kulaklarının işittiği gerçekler üzerinde akıl yormayan, yeterince düşünüp doğru kararlar ve davranışlar için bunlardan yararlanmayan kimselerin, özellikle müşrikler ile münafıkların durumu sağır, dilsiz ve akılsız olan hayvanların durumuna benzetilmiştir.

Çünkü duyu organları ve aklı olmayanlarla bunlara sahip bulundukları halde amaca uygun bir şekilde kullanmayanlar arasında, elde edilen sonuç bakımından fark yoktur.

Kaynak : Kur'an Yolu Tefsiri Cilt: 2 Sayfa: 678-679

ALLAH RESÛLÜ'NDEN (Sallellahu Aleyhi ve Sellem) 

“İlim kaybolmadıkça, depremler çoğalmadıkça, zaman kısalmadıkça, fitneler ortaya çıkmadıkça, herc yani cinayetler artmadıkça ve elinizde mal çoğalıp taşmadıkça kıyamet kopmaz.”

Kaynak: Buhârî, İstiskâ, 27

GÜNÜN SÖZÜ:




GÜNÜN KARİKATÜRÜ:

KISSADAN HİSSE:

Yardımda yarışanlar...

Hz. Ömer (r.a), Medine’nin kenar mahallesinde oturan, yaşlı ve a’mâ bir kadının, su ve yiyeceğini vermek ve ihtiyaçlarını gidermek için yanına gitmeyi âdet hâline getirmiş idi.

Her ne zaman o yaşlı kadının yanına gelse, başka birisinin kendisinden önce davranıp, bütün ihtiyaçlarını karşıladığını gördü.

Defalarca böyle olunca Hz. Ömer (r.a) bu gelenin kim olduğunu tesbit için takip etmeye başladı.

Bir de ne görsün.

O gelen kişi, zamanın halifesi Hz. Ebû Bekir (r.a)’dir.

Hz. Ömer (r.a) : “Vallahi, demek ki o kişi sensin hâ! dedi.