İslam dini, Cenâb-ı Hakk’ın insanlığa bahşettiği en mukaddes nizam olup, mü’minlerin dünya ve ahiret saadetini temin eden bir düsturlar mecmuasıdır. Bu necip dinin en mühim rükünlerinden biri de namaz ibadetidir ki, mezkûr ibadet, kulun Hâlık-ı Zülcelâl ile münasebetini en mükemmel surette tesis eden bir vesîledir.

Namaz, Arapça’da salât kelimesi ile ifade olunup, manası dua, rahmet ve istiğfar demektir. Eski Türkçe metinlerde “tapınç”, “yarlığanma” yahut “ibadet” olarak da zikrolunan bu ulvî ibadet, insanı mânen tekemmüle eriştiren bir vuslat vesilesidir. Ahkâm-ı şer’iyye mucibince her mükellef Müslüman’a farz kılınmış ve bilhassa Efendimiz Aleyhissalâtü Vesselâm tarafından ümmetine tavsiye edilmiştir. Namazın ehemmiyeti ve faziletine samimi olarak secde eden her insan muhakkakiyetle ulaşır.

Namaz, yalnızca zahirî bir ibadet olmayıp, insanın ruhuna da derin tesirler icra eden bir ibadettir. Zira bu ibadet, mü’minin Rabbi ile irtibatını temin eden en mukaddes bir rabıtadır.