VAHYİN DİLİNDEN

(١٥٣) وَالَّذٖينَ عَمِلُوا السَّيِّـَٔاتِ ثُمَّ تَابُوا مِنْ بَعْدِهَا وَاٰمَنُواؗ اِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَحٖيمٌ

Esirgeyen, bağışlayan Allah'ın adıyla

(153) Kötülükler yaptıktan sonra ardından tövbekâr olup da iman edenlere gelince, şüphesiz ki, o tövbe ve imandan sonra rabbin elbette bağışlayıcı ve esirgeyicidir.

(A'râf Suresi)         (Meâl Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı)

TEFSİRİ:

İbn Atıyye’nin kaydettiği bir yoruma göre (VII, 170) inkâr dışındaki günahlardan dolayı yapılan tövbenin makbul sayılması için önce imana sahip olmak gerekir. Halbuki âyette “iman” kelimesi “tövbe” kelimesinden sonra gelmiştir.

Şu halde buradaki tövbe ile, günahlardan tövbe değil, inkârcılıktan tövbe etmek kastedilmiş; bu yüzden de önce tövbe, ardından da iman kelimesi zikredilmiştir. Çünkü kâfir iken iman etme, inkârcılıktan dolayı tövbe edip imana dönmek anlamını taşır. Buradaki “iman edenler”i “imanda sebat edenler” diye anlamak da mümkündür.

Kaynak : Kur'an Yolu Tefsiri Cilt: 2 Sayfa: 597


 

ALLAH RESÛLÜ'NDEN (Sallellahu Aleyhi ve Sellem)

"Yöneticileriniz hayırlılarınız; zenginleriniz cömertleriniz olduğu, işleriniz de aranızda danışarak görüldüğü sürece, yerin üstü sizin için yerin altından daha hayırlıdır.

Yöneticileriniz şerirleriniz; zenginleriniz cimrileriniz olduğu, işleriniz de kadınlara kaldığı zaman, yerin altı sizin için yerin üstünden daha hayırlıdır."

Kaynak: Tirmizi, Fiten 78

 AÇIKLAMASI: 

Devletlerin çökmesi ve yıkılmasındaki etkenler, umumiyetle sosyal ve idârî bozulmanın temelinde kötü yöneticilerin başarısızlığı, ülke servetinin, kendi çıkarları dışında başka hiçbir şeyi düşünmeyen birkaç zenginin elinde dolaşmasının neden olduğu görülecektir.

Böyle bir ortamda fitne ve kargaşa çıkar ve Müslüman Müslümanın kanını akıtmakla karşı karşıya kalır. Kargaşa ortamında zalim yöneticiler ve zenginlerin çıkarları bir zarar görse, masum halk on defa daha fazla zarar görmektedir. İşte bu gün Suriye bunun açık bir örneğidir.

GÜNÜN SÖZÜ:

GÜNÜN FOTOĞRAFI:


                                         

KISSADAN HİSSE:

Yâsîn-i Şerîf’in ikinci sayfasında kıssası anlatılan Habîb en-Neccar, dünyâya âit perdeler kapanıp ilâhî perdeler açılınca kendisini taşlayanlara merhamet ederek:

“…Âh keşke Rabbimin beni bağışladığını ve beni ikrâma mazhar olanlardan kıldığını kavmim bilseydi.” (Yâsîn, 26-27) demiştir.

Bu da kendisini şehîd eden kavminin bile kurtuluşunu arzulayan bir mü’minin gönül ufkundaki şefkat ve merhameti sergilemektedir.

Kaynak: Osman Nuri Topbaş