VAHYİN DİLİNDEN



Esirgeyen, bağışlayan Allah'ın adıyla

(٣٧) لَنْ يَنَالَ اللّٰهَ لُحُومُهَا وَلَا دِمَٓاؤُ۬هَا وَلٰكِنْ يَنَالُهُ التَّقْوٰى مِنْكُمْؕ كَذٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰيكُمْؕ وَبَشِّرِ الْمُحْسِنٖينَ 

(37) Onların ne etleri Allah’a ulaşır ne de kanları; O’na ulaşacak olan sadece sizin takvânızdır.

İşte Allah onları sizin istifadenize verdi ki size doğru yolu göstermesinden ötürü O’nu tâzimle anasınız. İyilik yolunu tutanları müjdele!

(Hac Suresi )         (Meâl Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı)

TEFSİRİ:

Âyette bütün kulluk davranışlarının ortak ilke ve amacına kurban örneğinden hareketle dikkat çekilmektedir. Bütün ibadetler kulun kendini olgunlaştırması, hayatını anlamlandırması ve yüce yaratıcısına yaklaşması tarzında üstün amaçlarla yapılmalıdır; Cenâb-ı Allah’ın buna ihtiyacı yoktur, ihtiyacı olan kuldur.

Şu halde ibadetlerde dinen belirlenen forma sadık kalmak da Allah’ın iradesine boyun eğme mânası taşıdığı için değerlidir; bu biçimler asıl amaçtan kopmadığı sürece değerini koruyabilir, aksi takdirde içi boş birer kalıp haline gelir.

Kaynak : Kur'an Yolu Tefsiri 
 

ALLAH RESÛLÜ'NDEN (Sallelahu Aleyhi ve Sellem)

“Âdemoğlunun, Kurban Bayramının birinci günü yaptığı işlerin Allah’a en sevimli olanı, (kurban) kanı akıtmaktır, (O gün Allah katında bundan daha sevimli bir amel yoktur.) Kıyâmet günü o kurban, boynuzları, tırnakları ve kıllarıyla gelir. Kurbanın kanı da, henüz yere düşmeden Allah’ın rızâsına nâil olur ve kabul edilir. O hâlde, kurbanlarınızı gönül hoşnutluğu ile kesin!”

Kaynak: İbn-i Mâce, Edâhî, 3; Tirmizî, Edâhî, 1/1493

GÜNÜN SÖZÜ: 

GÜNÜN FOTOĞRAFI:   

            


KISSADAN HİSSE:

Kurban kesmenin tarihi Hz. İbrahim Peygambere dayanır. Hani; Allah ondan en sevdiği olarak oğlu İsmail’i kurban etmesini istemişti de, onun sadakatini gördükten sonra bir koç göndererek İsmail’in değil, koçun kesilmesini istemişti.

İşte Kurban Bayramı’nın temeli bu olaya dayanır.