Siyaset
Neyi savunduğun belli olsun be adam! “Dönek Cemal” özür makinesine döndü
Ergenler gibi sürekli siyasi görüş değiştiren, son olarak yıllarca hakaret ettiği CHP’de siyaset yapmaya başlayan Cemal Enginyurt, hem ülkücülerden hem de komünistlerden peş peşe özür dilediği açıklamasıyla gündem oldu.
This browser does not support the video element.
Türk siyasetinin en tartışmalı isimlerinden biri olan Cemal Enginyurt, sürekli değişen siyasi görüşleri, durmadan parti değiştirmesi, hakaret ettiği insanlarla hiçbir şey olmamış gibi utanmadan aynı safa geçmesi gibi küçük düşüren hareketlerle gündeme geliyor. Siyasi hiçbir ağırlığı kalmayan ve sosyal medyada, “Dönek Cemal” olarak nam salan Enginyurt, bu kez hem ülkücü hem de komünist kesimden çok sayıda insan hakkında yaptığı açıklamalarda alay konusu haline geldi.
Sözcü TV’de soruları cevaplayan Enginyurt, “Ülkücüler dayak yiyor diye ülkücü oldum” diyerek konuşmasına başladı.
Sunucunun, “Hayatınızda pişmanlığınız var mı?” sorusuna Enginyurt’un verdiği cevap şöyle oldu:
“Benim hapis yatma gerekçem Sadi Somuncuoğlu. Bir elini öpme isterdim. Allah rahmet eylesin. Elini öpmeyi çok isterdim. Ozan Arif vardı ülkücü. Onunla da konuşmadan gittim, konuşmayı çok isterdim, helalleşmek isterdim.
Ülkücü hareket içinde kırdığım çok insan var. O insanlarla fırsat buldukça helalleşiyorum. Aralarında ölenler de var. Çok üzüldüğüm hadislerden birisi, bu siyasi mücadele için kırdığım insanlar var, o insanlardan özür diliyorum. Yaşayanlar haklarını helal ederlerse memnun olurum. Ben helal ettim.
Sadece ülkücü olanlardan değil. Solcu diye de kırdığım insanlar var. 12 Eylül öncesinde bir mücadele verdik, sağ sol kavgası vardık, hapiste devrimcilerle yattık. Aynı koğuşlara attı bizi Kenan Evren. Sağı solu bir araya getirdi. Öyle dostluklar edindik ki, 12 Eylül öncesinde kavga ettiğimiz arkadaşlarım arasında seçimlerde bana çalışan insanlar vardı. 1999’da ilk milletvekili olduğumda.
Ne bileyim, rahmetli Bülent Ecevit’in elini öpüp helalleşmiştim. Süleyman Demirel’in elini öpüp helalleşmiştim. Çünkü siyaseten çok sözler etmiştik. Mesela Nazım Hikmet.. Komünist, vatan haini falan filan… 2007’de Moskova’da Selçuk Turan diye bir abim var beni Nazım Hikmet’in mezarına götürmüştü. Orada çok duygulanmıştım. Muhteşem bir mezarlık. Nazım’ı okuma ihtiyacı hissettim.
Yanlış yapmışım dedim. Vatansever, turancı, vatan aşkıyla dolu, namaz için şiir yazmış, memleketim diyen bir Nazım’ı tanıdım. Hakikaten biz çok yanlışlar içinde büyümüşüz dedim. Mesela Erdal Öz diye bir yazardan Deniz Gezmiş’i anlatan bir kitap okumuştum çok duygulanmıştım.
Dolayısıyla keşkeler aslalar değil ama geçmişe baktığımızda ideolojik takıntılarla üzdüğümüz, parti yüzünden kırdığımız, siyaset uğruna birbirimizi acımasızca imha ettiğimiz dostlarımız var. Haklarını helal etsinler. Etmezlerse de canları sağ olsun.”