Türkiye’de öz kültürümüz dışı etkinlikler hayatın her alanında karşımıza çıkıyor. Ateist, deist sayısı hızla yükselirken şimdi de Yoga moda oldu. Ve buna çoğunlukla belediyeler öncülük ediyor. Üsküdar belediyesinin ramazan günü Müslüman kadınlara twerk dansı öğretmeye kalkmasından sonra şimdi de bir başka belediye Müslüman hanımlara yoga dersi vermeye başladı.

Ve bu akım topluma çağdaşlık olarak sunuluyor.

Ancak ister istemez insanın aklına şu çarpıcı soru geliyor: Aynı belediye, aynı parkta 300 kadını toplu şekilde namaz kılmaya davet etseydi, acaba ne olurdu?

 

Bugün yoga matı üzerine çıktığında alkışlanan bir kadın, aynı parkta seccade üzerine çıktığında “gerici” veya “yobaz” olmakla mı damgalanırdı? Maalesef Türkiye’deki çifte standart tam da burada kendini belli ediyor. Yoga adı altında yapılan bir etkinlik yere göğe sığmazken, Allah’a yönelen bir ibadet “çağdışı” ilan edilebiliyor.

Eğer hoşgörü, farkındalık ve bir arada olmak değerliyse, bu sadece yoga için değil, namaz veya diğer ibadetler için de geçerli olmalıdır. Aksi takdirde, bir etkinliği “çağdaşlık” adıyla kutsayıp diğerini “gericilik” damgasıyla yaftalamak, ne hoşgörüye ne de toplumsal barışa hizmet eder..