İşte Gazeteci ve yazar Hüseyin Adalan'ın kaleme aldığı o yazı;

Kadın olmak;

İbrahim'in yanında Nemrut'a karşı durmak,

İsmail ile tek başına çöllerde zemzem bulmak,

Hacer olmaktı…

Issız çöllerde bir çift nemli göz olup;

İlmik ilmik boğazında düğümlenen kelimeleri sıcakta kurutmaktı.

***

Kadın olmak;

Musa’nın yanında Firavuna karşı durmak,

Erkek bebeklerin katledildiğini bilerek Firavun ‘un sarayına göndermek,

İmran olmaktı…

Yavrunun kokusunu dahi Allah’a ısmarlarken;

Pırıl pırıl gözyaşlarıyla yanan şefkatini sessizce söndürmekti

 

Asiye olmak…

Musa’lara kucak açmaktı…

Sonra bağrından kopup nura çağıran yiğidine en evvel inanmaktı,

Velev ki, Firavunların zulmü yeryüzünü kaplasa da…

***

Kadın olmak;

Gönül tezgâhında; nakış nakış erdemi dokumak,

Kemal minberinde; Meryem’ce havayı okumak…

Zekeriya'nın himayesinde kendi dünyasında yaşamak,

Meryem'in iffetini yüreğinde taşımaktı.

İman ve irfan ikliminin en hoş esintileriyle okşamaktı.

Ve dahi kadın olmak,

İsa'yı doğurmak Meryem olmaktı…

***

Kadın olmak;

Hatice olmaktı…

Herkes hor gördüğünde O'na canı gönülden inanıp,

Canı pahasına mülkünü O'nun önüne sermek;

Muhammet Peygamberin yanında dimdik durmaktı.

Hatice olmak…

Vefa tezgâhında teslimiyet dokumaktı.

Ve giderken ardında, yokluğunda hüznü yaşayan buğulu gözler,

Rabbinin ayetlerine mazhar olmak,

Müteessir yürekler bırakmaktı…

***

Kadın olmak;

Ayşe'ce ilme vurulmak.

Hadis deryasında yoğrulmak;

Fatıma'ca Hasan ve Hüseyin gibi yiğitler doğurmak,

Zeynep'çe hüzne boğulmaktı.

***

Kadın olmak;

Yağmur yüklü bir bulut olup,

Göz pınarından süzülen her damla yaşla

Körelmiş yüreklere Rahman'ın rahmetini muştulamaktı.

Kadın olmak; cenneti ayaklarının altına almaktı.

Kadın olmak; Rabbinin emirleriyle sultan olmaktı.