VAHYİN DİLİNDEN



Esirgeyen, bağışlayan Allah'ın adıyla

(١٤٧) وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ اِلَّٓا اَنْ قَالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَاِسْرَافَنَا فٖٓي اَمْرِنَا وَثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرٖينَ

(147) Onların sözü şunu demekten ibaretti: “Rabbimiz! Günahlarımızdan ve işimizdeki aşırılıklardan ötürü bizi bağışla, sebatımızı arttır, kâfir topluluğa karşı bize yardım et!”

(Âl-i İmrân Suresi )         (Meâl Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı

TEFSİRİ: 

Bu âyetlerde de yine Uhud Savaşı’nda “Abdullah b. Übey’e gidelim de müşriklerin başkanı Ebû Süfyân’dan bizim için eman dilesin” diyen müslüman veya münafıklara bir târiz ve bir sitem vardır. Çünkü bunlar bu sıkıntılı anda böyle söylerken geçmiş peygamberlerin yanında bulunan Allah erleri başlarına gelenlerin bir hikmeti bulunduğunu veya kendilerinde var olan bir kusurdan, bir hatadan yahut aldıkları emri ve görevi gerektiği gibi yerine getiremediklerinden dolayı cezalandırıldıklarını düşünerek, “Rabbimiz günahlarımızdan ve işimizdeki taşkınlığımızdan ötürü bizi bağışla!” diye dua etmişler, sonra da kâfirlere karşı yüce Allah’tan sabır ve zafer dilemişlerdi. 

Kaynak : Kur'an Yolu Tefsiri Cilt: 1 Sayfa: 686-687

 

ALLAH RESÛLÜ'NDEN (Sallelahu Aleyhi ve Sellem)

Dua ederken seslerini aşırı şekilde yükseltenleri gören Rasûlullah (asm), şöyle buyurmuştu:

"Ey insanlar! Kendinize gelin. Çünkü siz bir sağırı veya uzaktaki birini çağırmıyor, ancak her şeyi işiten ve çok yakın bulunan birine dua ediyorsunuz. Sizin kendisine dua ettiğiniz, size bineğinizin boynundan daha yakındır."

Kaynak: Buhârî, Cihad, 131; Ebû Dâvûd, Vitr, 26

GÜNÜN SÖZÜ: 




GÜNÜN KARİKATÜRÜ: