Küresel medya, Gazze’deki soykırımı aklamak için yıllardır kurguladığı “tarafsız habercilik” maskesini düşürdü. BBC, CNN, New York Times, Reuters ve benzeri kuruluşlar, Batı’nın bilgi savaşının propaganda aygıtına dönüştü. Ancak gerçek, Gazze’den yükselen görüntülerle bu yalan düzenini yerle bir etti. Dijital çağda çöken Siyonist manipülasyonun çöküşünü Ersin Çelik Yeni Şafak’taki yazısında ele aldı.

Gazze soykırımı başladığı günlerde şunu net olarak gördük: Küresel medya, İsrail’i korumak ve sivillerin katledilmesine gerekçeler sunmak için çalışan devasa propaganda makinasına dönüştü.

“İşgal Kuvvetleri Bülteni” yayıncılığı yapmak küresel medyanın kodlarında hep vardı. Anımsayalım, İngiliz BBC ile Amerikan CNN kanalları; Irak’ın 2003 yılında işgal edilmesinin önünü açmak için “Enformasyon Birliği” oluşturmuş ve şehirleri yerle bir edip bir milyondan fazla sivili katleden askerlerin güçlerine güç katmışlardı.

Tarafsız, objektif ve insan odalı yayıncılığın ilkelerini tüm dünyaya dayatan ancak uygulama aşamasında kendi değerleriyle çelişen; New York Times, Washington Post, Bild, Guardian, Reuters, Associated Press, BBC, CNN, Deutsche Welle gibi etkin yayın kuruluşları da 7 Ekim’den sonra soykırım cephesinde pozisyon aldılar.

İtibar kaybından dönüş

Kitleleri İsrail lehine yönetmek üzere belirlenen yayın politikaları hesap edilmeyen bir kırılmaya neden oldu. Bu körü körüne destek, «dünya sokaklarında» ve kamuoyunda “insanlığın büyük bir nefretle İsrail’i kusması” olarak tarif edilecek bir infiale yol açtı. Medyanın propaganda aygıtı olarak çalışması, kendi içlerinde de kırılmalara neden oldu; örneğin, New York Times gibi kurumlarda İsrail›in eylemlerini protesto eden gazeteciler istifaya zorlandı.

Kitlesel itibar kaybı, sokaktaki tepkilerin yanı sıra anketlere ve gözlemlere de yansıdı. Öyle ki, eski ABD Başkanı Trump’ın “Halkım ve bana oy verenler İsrail’den nefret ediyorlar” şeklindeki itirafı, bu toplumsal nefreti kamusallaştıran çıkış olarak kayıtlara geçti. Batılı toplumlar bu süreçte aşılmaz sanılan eşikleri atladı. Soykırım destekçilerinin otellerden, kafelerden kovulma gibi somut tepkilerle karşılaşması, küresel medya kuruluşlarını ve arkalarındaki siyasi iradeyi “orta yollu” bir dil tutturmaya mecbur bıraktı.