VAHYİN DİLİNDEN



(١٩) اِنَّ الْاِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوعاًۙ
(٢٠) اِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعاًۙ
(٢١) وَاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعاًۙ

Esirgeyen, bağışlayan Allah'ın adıyla

(19) Gerçekten insan pek tahammülsüz bir tabiatta yaratılmıştır.
(20) Başına bir fenalık geldi mi sızlanır durur.
(21) Ama ona bir nimet nasip olursa kendisinden başkasını yararlandırmaz.

(Meâric Suresi, 70/19-20-21)         (Meâl Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı)  

TEFSİRİ:

“Tahammülsüz” diye çevirdiğimiz helû‘ kelimesi sözlükte “sabır­sız ve bir şeye aşırı derecede düşkün” anlamlarına gelen bir sıfat olup tamahkârlık, tatminsizlik, acelecilik, sabırsızlık, tahammülsüzlük, yılgınlık ve sızlanma gibi insanların tabiatında var olan bazı olumsuz özellikleri ifade eder.

20 ve 21. âyetler bu zaafı şöyle açıklamaktadır: Başına yoksulluk, hastalık, korku vb. bir sıkıntı geldiğinde sızlanır, feryat eder ve ümitsizliğe kapılır; zenginlik, sağlık, güvenlik gibi nimet ve imkânlara kavuştuğunda ise bencilleşir, cimrileşir, eriştiği nimetleri Allah’ın bir lutfu olarak değil, kendi kudret ve gayretiyle elde ettiği varlık olarak değerlendirir; ne Allah yolunda harcamada bulunur ne de insanlara yardım eder.

Kaynak: Kur'an Yolu Tefsiri Cilt: 5 Sayfa: 458


 

ALLAH RESÛLÜ'NDEN (Sallelahu Aleyhi ve Sellem) 

“Kendilerine musibet verildiğinde sabreden, nîmet verildiğinde şükreden, zulme uğradığında bağışlayan, haksızlık yaptığında af dileyen kimseler emniyete kavuşanlar ve hidâyete erdirilenlerdir.”

Kaynak: Feyzü’l-Kadir, VI/22, No: 8281
 

GÜNÜN SÖZÜ:


  

GÜNÜN FOTOĞRAFI: