Ebü’l-Abbâs Cemâlüddîn Ahmed b. Alî b. Hüseyn b. Alî b. el-Mühennâ b. Inebe ed-Dâvûdî el-Hasenî,
748 (1347) yılında Hille’de doğdu. Hz. Hasan’ın torunu Abdullah Mahz’ın neslinden geldiği ve nesebinin yirminci halkada Hz. Ali’ye ulaştığı bilinmektedir; bundan dolayı Hasenî, annesi Hz. Hüseyin neslinden geldiği için de bazan Hüseynî nisbesiyle anılır. İbn Inebe künyesi dedelerinden Inebe el-Asgar’dan alınmadır ve bunun İbn Ukbe, İbn Utbe, İbn Anbese şekillerinde okunduğu da görülür (Tebrîzî, VIII, 127).

İbn Inebe, ilk öğreniminden sonra Mecdüddin Muhammed Alemüddin Ali en-Nakīb’den İbn Hâcib’in el-Kâfiye’sini okudu. Daha sonra kayınpederi Tâceddin Ebû Abdullah Muhammed el-Kāsım b. Muayye’den on iki yıl süreyle fıkıh, hadis, matematik, edebiyat ve özellikle nesep ilmini öğrendi.



Onun el-Cevetü’z-zeytûniyye adlı eserini, arkasından da Seyyid Hüseyin el-Ubeydilî’nin Mukaddime’sini okudu; Ubeydilî’nin öğrencisi Ebü’l-Hasan Ali b. Muhammed el-Ömerî’nin el-Mebsû, el-Mücdî, eş-Şâfî ve el-Müşeccer adlı kitaplarını İbn Muayye tarikiyle rivayet etti. Bu hocasının 776’da (1374) ölümünün ardından ilmî seyahatlere çıktı ve İsfahan, Herat, Semerkant, Mezârışerif, Belh ve Mekke’ye gitti; buralarda karşılaştığı birçok âlimden özellikle nesep ilmi konusunda faydalanma imkânı buldu. İbn Inebe 4 Safer 828 (26 Aralık 1424) tarihinde Kirman’da vefat etti.