Abdülhay el-Leknevî, Bâbürlü Devleti’nin son yıllarında 1848’te Banda’da (Hindistan) doğdu. Soyu Hz. Ömer’e uzanan bir aileden geliyor. Dedeleri Medine’den önce Herat’a, buradan da sırasıyla Lahor ve Leknev’e göç ederek yerleşmişlerdir. Babasının Banda’da öğretmenlik yapıyor olması sebebiyle orada doğmuştur.

Temel eğitimini babasının gözetiminde aldı ve 1858’de hafızlığını tamamladı. On yedi yaşına geldiğinde mezun oldu ve babasının kadı tayin edildiği Haydarâbâd’daki Medresetü’n-Nizâmiyye’de hocalık yapmaya başladı. 1862’de haccetmek üzere babasıyla beraber Hicaz’a gitti ve geri döndüğünde Haydarâbâd’daki tedris faaliyetlerine devam etti.



Leknev’de mantık, fıkıh, usûl ve hadis gibi sahalarda dersler veren Abdülhay el-Leknevî 27 Aralık 1886/30 Rebîülevvel 1304’te 38 yaşında vefât etti ve atalarının yerleştiği bu şehirde defnedildi.

Bâbürlü döneminin meşhur Hanefî fıkıh âlimleri arasında sayılan Abdülhay el-Leknevî, başta hadis ve fıkıh olmak üzere İslâmî ilimlerin birçok sahasında pay sahibi bir isimdir. Erken sayılabilecek bir yaşta vefât etmesine rağmen yüz yirmiye yakın eser kaleme almış ve çok sayıda öğrenci yetiştirmiştir.