Gazze'nin enkazları arasında sanatını icra etmeye çalışan Sarah, resimlerindeki her figürün bizzat tanıklık ettiği acıların birer yansıması olduğunu belirtiyor. Sarah, sanatı aracılığıyla şu mesajı veriyor:

Savaşın Gölgesinde Sanat: Tüm çizimlerinin savaşın başlangıcından bu yana gördüğü sahnelerden ilham aldığını ifade ediyor. Acının Temaları: Eserlerinde acı dolu gerçekliği, bombardımanları, yıkımı, zorunlu göçü ve yerle bir olan evleri işliyor. Doğa ve Yaşam Mücadelesi: Sadece savaşı değil, kamplardaki yaşam mücadelesini ve son fırtınalarda yaşanan sel felaketlerini de tuvaline yansıtıyor.

2026'YA UMUTLU BİR MESAJ

2025 yılının sonunda, çadırların üzerine "2026" yazarak yeni bir yıla hazırlanan Sarah, sesinin resimleri aracılığıyla tüm dünyaya ulaşmasını umuyor. Genç ressam, "Sesim sadece benim sesim değil, burada yaşayan tüm bir halkın sesi" diyerek toplumsal bir sorumluluğu omuzladığını gösteriyor.

TEK BİR ARZU: BARIŞIN RESMİNİ ÇİZMEK

Sarah Saadah'ın en büyük hayali, Gazze'nin yeniden inşa edildiğini görmek ve bölgeye barışın gelmesi. Geleceğe dair sanat vizyonu ise savaşın karanlığından çok uzak: Doğa Manzaraları: "Artık güzel doğa manzaraları resmetmek istiyorum" diyor. Eski Gazze: En büyük arzularından biri de Gazze'yi savaş öncesindeki, yıkılmamış haliyle tekrar tuvale dökmek.