Dünya denizcilik tarihinin en büyük trajedilerinden biri olan Titanik faciası, üzerinden geçen bir asra rağmen gizemini korumaya devam ediyor. 1912 yılında “batmaz” denilerek denize indirilen ancak ilk seferinde bir buz dağına çarparak okyanusun karanlık sularına gömülen dev gemi, şimdi modern teknolojinin yardımıyla yeniden “batırıldı”.

2025 yılının sonlarında yayımlanan yeni bir araştırma, bir süper bilgisayarın işlem gücünü kullanarak Titanik’in son anlarını simüle etti.

Bu çalışma o geceye dair onlarca yıldır süregelen tartışmalara da bilimsel bir nokta koyuyor.

Araştırmacılar, bu devasa simülasyonu hazırlarken 1985 yılında enkazın keşfedilmesinden bu yana toplanan tüm verileri kullandı. Gelişmiş derin deniz araçlarıyla elde edilen yüksek çözünürlüklü görüntüler ve enkaz üzerindeki yapısal hasar analizleri, bilgisayar ortamına aktarıldı. Bilim insanlarının asıl amacı, buz dağına çarpma anından geminin ikiye bölünmesine kadar geçen süreci, tarihteki tanık ifadeleriyle karşılaştırarak doğrulamaktı. Özellikle geminin alt güvertelerinin ne kadar hızlı su aldığı ve okyanusun yaklaşık 4 bin metre altındaki basıncın gövdede oluşturduğu tahribat, bu yeni modelleme sayesinde ilk kez bu kadar net bir şekilde gün yüzüne çıktı.

KURTULUŞ ŞANSI VAR MIYDI?

Simülasyonun ortaya çıkardığı en çarpıcı veri, geminin su tahliye sistemleri ile içeri giren su miktarı arasındaki devasa uçurumdu. Titanik, döneminin zirvesi sayılan sekiz adet güçlü pompayla donatılmıştı. Ancak yeni yapılan hesaplamalar, geminin dakikada yaklaşık 11,4 ton su tahliye edebildiğini gösterirken, buz dağıyla çarpışmanın ilk saatinde içeri giren su miktarının dakikada ortalama 200 tonu aştığını gösterdi. Yani en iyimser senaryoda bile Titanik’in içindeki sistemlerin bu baskıyla başa çıkması teknik olarak imkansızdı. Gemi, tasarım harikası olsa da doğanın gücü karşısında savunmasız bir kapana dönüştü.

Araştırmanın en çok merak edilen sorusu ise geminin çarpışma şekliydi. Bilim insanları, “Titanik buz dağına yandan sürtmek yerine kafa kafaya çarpsaydı ne olurdu?” sorusunu da bilgisayara sordu. Çıkan sonuçlar oldukça şaşırtıcıydı. Simülasyonun gösterdiğine göre, yandan sürtünme sonucu altı bölme birden yarılırken, kafa kafaya bir çarpışmada sadece ön taraftaki dört bölme su alacaktı. Bu hesaplamalarla simülasyon, geminin kafa kafaya çarpışması durumunda batmadan su üzerinde kalabileceğini gösterdi. Ayrıca hızın çarpışmadan hemen önce düşürülmüş olması, bu şansı çok daha artırabilirdi.

Bu veriler, o geceki manevra kararının trajedinin boyutunu aslında nasıl büyüttüğünü acı bir şekilde doğruluyor.