Safer 634/Ekim 1236 tarihinde Şîraz’da tabipleri ile meşhur bir ailede doğdu. Muzafferî Hastanesi’nde göz hekimi olan babası Ziyâuddin Mes‘ud’un (ö. 648/1250) Şihâbüddin Ömer es-Sühreverdî’ye intisaplı olduğu kayıtlıdır. Şîrâzî, dinî ilimlerin yanı sıra tıp ve tasavvufa dair ilk eğitimini de babasından ve amcası Kemâlüddin Ebü’l-Hayr’dan aldı.



Henüz çocuk yaşlarında Necîbüddîn Ali b. Büzgaş eş-Şîrâzî’nin (ö. 678/1279) huzurunda hırka giydiği rivayet edilir. On dört yaşında iken babasının vefatı üzerine onun Muzafferî Hastanesi’ndeki görevine atandı. On yıl süren bu görevi sırasında tıp eğitimini de sürdüren Şîrâzî, bilgisini ilerletmek için 658/1259-60 yılında Merâga’ya gitti.



Merâga’da, astronomi ve geometri tahsil ettiği Mueyyidüddin el-Urzi (ö. 664/1265-1266) gibi çeşitli âlimlerle tanıştı. Anadolu’ya seyahat edip Mevlânâ Celâleddin Rûmî, Sirâceddin Urmevî ve Sadreddin Konevî gibi ilim ve tasavvuf erbâbı ile tanışma fırsatı yakaladı (672/1273). Sadreddin Konevî’nin hadis derslerine katılıp icazet almanın (673/1274) yanı sıra, kendisine uzun süre hamilik yapan vezir Muînüddin Pervâne gibi devlet erkânının iltifatına da mazhar oldu.



1274-1277 yılları arasında Kayseri’deki Pervâne Bey ve Giyâseddin medreselerinde müderrislik, Gevher Nesibe Dârüşşifâsı’nda ise hekimlik yaptı. 676/1277 yılında Sivas kadılığına atandı, aynı zamanda Sivas Gökmedrese’de müderrislik yaptı. Zamanla kadılık yetkileri Anadolu’nun tamamını veya bir kısmını kapsayacak kadar genişletildi.



7 Şubat 1311 tarihinde Tebriz’de vefat eden Şîrâzî, kendi vasiyeti üzerine Cerendâb Mezarlığı’na, arkadaşı Kadı Beyzâvî’nin yanına defnedilmiştir.