Pandemi döneminde çalışanların maaşlarını hızla artırması için en etkili yol "iş değiştirme" taktiğiydi. Ancak 2026 yılı itibarıyla bu yöntem cazibesini yitirmişe benziyor.

Küresel iş gücü piyasasında işe alımların yavaşlamasıyla birlikte, işverenler artık yeni yetenekleri çekmek için eskisi kadar yüksek maaş tekliflerinde bulunmuyor ve sadık çalışan ile iş değiştiren arasındaki gelir uçurumu kapanıyor.

MAKAS DARALDI

 

Özel bordro şirketi ADP'nin verilerine göre, ocak ayında ABD’de iş değiştirenlerin yıllık maaş artışı %6,4'e gerilerken, mevcut işinde kalanların maaş artışı %4,5 seviyesinde sabitlendi.

İki grup arasındaki sadece %1,9'luk bu fark, Kasım 2020'den bu yana görülen en dar makas olarak kayıtlara geçti.

Hatta bilişim teknolojileri ile eğlence ve konaklama gibi sektörlerde tablo tamamen tersine döndü. Mevcut işinde kalan çalışanların maaşları iş değiştirenlere kıyasla daha iyi performans gösterdi.

 

YÜZDE 1'E İNDİ

İş değiştirmenin hâlâ ciddi bir sıçrama sağladığı alanlar, talebin arzı aştığı sektörlerle sınırlı kaldı.

İnşaat ve madencilik gibi alanlarda iş değiştirenler, mevcut işinde kalanlara kıyasla yaklaşık %6 oranında ek avantaj sağlarken, finans ve üretimde bu oran %3 civarında gerçekleşti.

Ancak hizmet, eğitim, sağlık ve ulaşım gibi sektörlerde iş değiştirmenin getirdiği maddi kazanç %1'ler seviyesine düşerek marjinal bir hale geldi.

 

Ekonomistler, düşük işe alım ve düşük işten çıkarma eğiliminin artık piyasanın temel senaryosu olduğuna inanıyor. İstihdam piyasasında yaşanan bu durgunluğun yanı sıra çalışanların mesai sürelerinde de belirgin bir düşüş var.

ABD’deki ortalama haftalık çalışma süresi 33,6 saate gerilerken, yarı zamanlı çalışanların oranı %45'e ulaştı. Nüfusun yaşlanması ve ileri yaştaki bireylerin daha az saat çalışarak iş gücünde kalma eğilimi, çalışma hayatındaki bu köklü değişimi hızlandıran ana faktörler olarak öne çıkıyor.

Kaynak: Finansın Gündemi