İşte Hüseyin Adalan'n kaleme olduğu o yazı;

Irak...

ZAMAN HIZLANDI.
TOPRAK TİTREMEYE BAŞLADI.
SAYI TAMAMLANIYOR.

Bu bir süreç değil.
Bu bir tesadüf hiç değil.
Bu, önceden yazılmış bir yürüyüş.
Abdülkadir Geylânî konuştuğunda çağ sustu.
Bugün susuyor.
Ama suskunluğu, hareketin başladığı yerdir.

Irak’ta bir şey çözülüyor sanıyorlar.
Yanılıyorlar.
Irak’ta düğüm çözülmüyor, zincir kırılıyor.
Bu topraklar ilk kez kuşatılmıyor.
Ama her kuşatmada aynı mühür devreye giriyor.
Bağdat’ın altındaki sır,
üstündeki karmaşadan daha güçlüdür.
Sayı tamamlanıyor.
Bu laf rastgele söylenmez.
Bu, bekleyenlerin bildiği bir işarettir.
Eksikler doldu.
Sessizler yerini aldı.
Görünenler geri çekildi.

 

Şimdi sahnede gürültü yok.
Çünkü gürültü gidenlerin işidir.
Gelenler sessiz gelir.

Irak kurtuluyor.
Tankla değil.
Sloganla değil.
Bir gecede değil.
Irak, içerden doğrularak kurtuluyor.
Adam bularak.
Omurga kurarak.
Kehf’te bekleyenlerin izini sürerek.

 

Bugün Bağdat’ta olan,
yarın başka başkentlerde yankılanacak.
Çünkü bu bir ülke meselesi değil,
bir hat meselesidir.
Geylânî hattı…
Kırılmaz.
Satılmaz.
Unutulmaz.
Ve not düşülsün:
Sayı tamamlandı.
Kapı kapandı.
Yürüyüş başladı.

Irak kurtuluyor.
Bunu herkes görmez.
Ama görenler bilir.

KEHFTEKİ İZ.