Yaklaşık yedi yıldır ağır bir ekonomik darboğaz yaşayan Lübnan, fiilen iflas noktasına geldi. Lübnan lirası yüzde 90’dan fazla değer kaybederken, bankalardaki döviz mevduatlarına erişim büyük ölçüde sınırlandı; halk ise temel ihtiyaçlarını karşılamakta güçlük çekiyor. Krizin son ve en dikkat çekici adımı ise merkez bankası kasalarında bulunan yaklaşık 280 tonluk altın rezervinin satışa hazırlanması oldu. Güncel piyasa değeri yaklaşık 45 milyar dolar olarak hesaplanan bu rezerv, ülkenin elindeki son büyük varlık olarak görülüyor.

Lübnan Merkez Bankası (BDL) bünyesindeki altın rezervi, Suudi Arabistan’ın ardından bölgedeki en büyük ikinci stok konumunda. Ancak ülkenin mali çöküşü derinleştikçe, bankacılar ve siyasetçiler altın satışını “kurtarıcı” bir adım olarak görmeye başladı.

Satışın kısa vadede nakit akışı sağlayabileceği belirtilse de, uzmanlar uzun vadeli finansal istikrara zarar verebileceği konusunda uyarıyor.

 

1986 tarihli yasa gereği altın rezervlerinin satışı için parlamentonun özel onayı gerekiyor. Bu nedenle olası satışın Uluslararası Para Fonu (IMF) ile yapılacak mali yardım anlaşması kapsamında değerlendirilmesi bekleniyor.

Maliye Bakanlığı uzmanları, rezervlerin ülke bütçesine katkı sağlayabilecek kritik bir varlık olduğunu, ancak kararın kamu yararı gözetilerek alınması gerektiğini vurguluyor.

Dünya Bankası, Lübnan’ın finans sistemini “Ponzi düzeni” olarak tanımlamış ve mevduat kayıplarının yaklaşık 70 milyar dolar civarında olduğunu açıklamıştı.

Ponzi düzeni, yeni katılanlardan toplanan parayla eski yatırımcılara ödeme yapılan, gerçek bir ekonomik getiriye dayanmayan sürdürülemez bir yapı olarak biliniyor. Lübnan’da da mevcut borçlar ve faiz yükü yeni kaynaklarla çevrilmeye çalışılmış, ancak kalıcı gelir yaratılamadığı için sistem çökmüştü