İngiliz kulüplerinin stadyumlarda iftar programları düzenlemesi, Türkiye'deki kulüplerin benzer kurumsal adımları atmaması konusunda tartışmalara yol açtı. Manchester United'ın Old Trafford'da iftar vermesi ve Manchester City'nin Müslüman oyuncularına yönelik özel uygulamaları, dini hassasiyetlerin futbol dünyasındaki yansıması olarak dikkat çekti. Bu durum, kulüplerin insani ve dini değerlere yaklaşımı üzerine yeni bir gündem oluşturdu.

Manchester United Kulübü, Ramazan kapsamında taraftarların katılımıyla statta geniş çaplı bir iftar programı organize etti. İftar saatinin gelmesiyle birlikte stat hoparlörlerinden ezan okunurken, katılımcılar oruçlarını hep birlikte açtı. Etkinlik, sporun yalnızca rekabetten ibaret olmadığını, aynı zamanda toplumsal ve kültürel değerlerle temas kurabildiğini gösteren sembolik bir adım olarak yorumlandı.

 

Öte yandan Manchester City’de forma giyen Müslüman oyuncular da yoğun maç takvimine rağmen oruç ibadetlerini yerine getirmeye devam ediyor. Premier Lig kuralları kapsamında iftar saatinin maç esnasına denk gelmesi hâlinde oyun kısa süreliğine durdurularak futbolcuların saha kenarında oruçlarını açmalarına izin veriliyor. Mısırlı Omar Marmuş, Cezayirli Rayan Aït-Nouri, Fransız Rayan Cherki ve Özbek Abdulkadir Husanov gibi isimler bu uygulamadan yararlanabiliyor.

Manchester City Teknik Direktörü Pep Guardiola, kulübün beslenme uzmanlarının oyuncuların ihtiyaçlarına uygun programlar hazırladığını belirterek, futbolcuların bu sürece alışkın olduğunu ifade etti.

İngiliz kulüplerinin Ramazan boyunca iftar organizasyonları düzenlemesi, stadyumlarda ezan okunması ve futbolcular için iftar molası verilmesi, spor dünyasında dini hassasiyetlerin daha görünür hale geldiğine işaret ediyor. Gazze’de yaşanan insani kriz sonrası futbol kamuoyunda artan duyarlılık tartışmaları da bu uygulamalarla yeniden gündeme taşındı.

 

Buna karşılık gözler Türkiye futboluna çevrildi. Nüfusunun büyük çoğunluğu Müslüman olan Türkiye’de Ramazan ayına rağmen stadyumlarda benzer ölçekte kurumsal iftar organizasyonlarının sınırlı olması, ezan yayını veya sistematik iftar uygulamalarının yaygınlaşmaması tartışma konusu oldu. Bazı kulüpler bireysel sosyal sorumluluk etkinlikleri düzenlese de, Avrupa’daki örneklerde görülen kapsamlı ve kurumsal Ramazan programlarının Türkiye futbolunda yeterince görünür olmadığı yönünde değerlendirmeler yapılıyor.

Milyonlarca taraftarı olan futbol kulüplerinin toplumsal ve kültürel hassasiyetlere yaklaşımı, sadece saha içi başarıyla değil, sosyal sorumluluk ve değer temelli duruşlarla da ölçülüyor.