SEBAHATTİN AYAN/İSTANBUL

Son yıllarda okullardan gelen şiddet haberleri endişe verici boyutlara ulaştı. Eğitim yuvası olması gereken kurumlar, artık öğrencilerin birbirlerine ve öğretmenlerine yönelik fiziksel ve psikolojik saldırılarıyla gündeme geliyor. Uzmanlar, artan vakaların münferit olmadığını, aksine toplumsal bir sorunun okullara yansıması olduğunu vurgularken; veliler ve eğitimciler ise daha caydırıcı önlemler alınması çağrısında bulunuyor. Bu kapsamda TİMETÜRK yazarı Hanife Arslantürk, “Şiddetin Gölgesinde Eğitim” başlıklı yazısında son dönemde okullarda artan şiddet olaylarını mercek altına aldı. Arslantürk, eğitim yuvalarında yaşanan olayların artık münferit vakalar olmaktan çıktığını, yapısal bir soruna dönüştüğünü vurguladı.

ÖĞRETMENLER SAVUNMASIZ KALIYOR

Yazısında geçmiş yıllardan örnekler veren Arslantürk, İstanbul’da bir lisede öğrencinin sınıf arkadaşını bıçakla yaralaması, başka bir şehirde öğretmenine ders sırasında saldıran öğrencinin görüntülerinin sosyal medyada yayılması ve 2022’de bir okul müdürünün okul bahçesinde uğradığı silahlı saldırı sonucu hayatını kaybetmesi gibi vakaların eğitim camiasında derin bir travma yarattığını hatırlattı. Bu olayların, öğretmenlerin giderek savunmasız kaldığını ve şiddetin artık eğitim sisteminin merkezine oturduğunu gösterdiğini belirtti.

GÜNCEL VAKA: ORTAOKULDA ŞİDDET

Arslantürk, yazısında son günlerde yaşanan güncel bir olayı da gündeme taşıdı. Bir ortaokulda iki öğrenci arasında başlayan tartışmanın kısa sürede fiziksel kavgaya dönüştüğünü ve kavgayı ayırmak isteyen öğretmenin de darp edildiğini aktaran yazar, okul yönetimi ve emniyet birimlerinin müdahalesine rağmen veliler arasında büyük tedirginlik oluştuğunu ifade etti. Arslantürk, “Şiddet artık sadece öğrenciler arasında değil; otorite figürüne karşı da yönelmiş durumda” ifadelerini kullandı.

NEDEN BU NOKTAYA GELDİK?

Yazısında şiddet sorununu derinlemesine ele alan Arslantürk, problemin temel nedenlerini üç başlıkta özetliyor. Birincisi, dijital çağın kontrolsüz etkisi; sosyal medyada şiddetin normalleştirilmesi ve zorbalığın sıradanlaştırılması, gençlerin sınır kavramlarını bulanıklaştırıyor. İkincisi, aile içi iletişim eksikliği; evde duygularını doğru ifade etmeyi öğrenemeyen çocuklar, öfkeyi okul ortamında fiziksel saldırıya dönüştürerek sorunların büyümesine neden oluyor. Üçüncüsü ise disiplin mekanizmalarının zayıflaması; öğretmen otoritesinin aşındığı bir ortamda sınıf yönetimi giderek zorlaşıyor ve öğrenciler kurallara karşı gelmeye daha yatkın hale geliyor.

Arslantürk, öğretmene yönelik saldırıların “basit disiplin vakası” gibi görülmesinin yanlış bir mesaj verdiğini vurguladı. Eğitimcilerin kamu görevi ifa ettiğini hatırlatan yazar, hukukun özellikle öğretmen ve okul yöneticilerine yönelik fiili saldırılarda hızlı ve caydırıcı kararlar alması gerektiğini ifade etti. “Cezasızlık algısı, yeni vakaların önünü açar. Hukuki yaptırımlar net olmalı ve şiddeti önleyecek düzeyde caydırıcı olmalıdır” dedi.

AİLELERİN ROLÜ

Yazar, ailelerin okulda yaşanan her olayı “çocuğum yapmaz” refleksiyle karşılamasının sorunu derinleştirdiğini belirtti. Arslantürk, “Velinin görevi öğretmeni hedef göstermek değil; iş birliği yapmaktır. Evde sınır koyulmayan ve sorumluluk almayan çocuk, okulda kurallarla karşılaştığında çatışmaya giriyor ve çoğu zaman bu şiddete dönüşüyor” dedi.

GÜNÜMÜZ ÖĞRENCİSİNİN BASKILARI

Arslantürk, gençlerin sadece “bozulmuş” olmadığını; sınav baskısı, gelecek kaygısı, ekonomik belirsizlik ve yoğun dijital maruziyet gibi faktörlerin öfkeyi beslediğini aktardı. Öfkenin çoğu zaman bir sonuç olduğunu, sebep değil, fakat sonucu görmezden gelmenin çözüm olmadığını belirtti.

Yazısında çözüm yollarına da değinen Arslantürk, rehberlik servislerinin güçlendirilmesi, okul-aile iş birliğinin gerçek anlamda kurulması, öğretmenlerin hukuki olarak korunmasının sağlanması ve değerler eğitiminin davranış temelli hale getirilmesi gerektiğini vurguladı.

Arslantürk, yazısını şu sözlerle sonlandırdı: “Okul sadece matematik ya da tarih öğretilen bir alan değildir; insan olmayı öğrendiğimiz yerdir. Eğer o mekânda güvenlik hissi zedelenirse, geleceğin temeli de çatlar. Eğitimde şiddet, sadece eğitimcilerin değil; hukukun, ailelerin ve toplumun tamamının meselesidir.”