Daha iyi bir eğitim için annesiyle Balıkesir Gönen’den İstanbul’a taşındılar ve dönemin en modern okullarından Mekteb-i Osmaniye’ye(1892) kaydedildi. Burada Fransızca öğrendi. Asker olan babasının isteğiyle Edirne Askeri İdadisi’nde okudu (1896). Lise yıllarında şiir denemelerine başladı ve edebiyat akımlarını inceledi.

Edebiyata ilgi duymasında kendisi de o dönemin kültürlü kadınlarından olan annesi Fatma Hanım’ın etkisi büyüktür. Selanik’te Üstteğmen olarak görev yaptı. Balkanlardaki milliyetçi uyanışa tanık oldu.



1911’de ordudan ayrılıp Selanik’e yerleşti ve burada çıkan Genç Kalemler’de yazıları yayınlandı. “Yeni Lisan” başlıklı yazısıyla sade ve halkın konuştuğu bir dilin savunuculuğunu başlattı. Ziya Gökalp ve Ali Canip’le birlikte “milli edebiyat” hamlesinde bulundu. Balkan Savaşları başlayınca tekrar askere alındı ve Yanya Kale’si savunmasında Yunanlılara esir düştü. Bir yıl süren esaretin ardından İstanbul’a döndü ve Kabataş Erkek Lisesi’nde öğretmenlik görevine başladı. Hayatının sonuna kadar bu görevde kaldı.



1915 yılında İttihat ve Terakki Fırkası ileri gelenlerinden Doktor Besim Ethem Bey’in kızı Calibe Hanım’la evlendi. Bu evlilikten kızı Fahire Güner dünyaya geldi.

Ömer Seyfettin’in Türk Yurdu, Tanin, Türk Sözü’nde yazı ve hikâyeleri yayınlandı. 1917’de İttihat ve Terakki üyesi olarak Yeni Mecmua’da hikâyelerini yayınlamaya başladı.



Ömer Seyfettin; Ç. Kemal, F. Nezih, Tarhan, Perviz gibi adların da bulunduğu yirmiye yakın farklı imza kullandı. Kısa süren otuz altı yıllık ömrüne 10 kitap, 125 kadar da hikâye sığdıran Ömer Seyfettin’in eserleri Türk Edebiyatı Klasiklerinde yer aldı.



Hikaye ve makaleleri Yeni Mecmua, Şair, Donanma, Büyük Mecmua, Yeni Dünya, Diken, Türk Kadını gibi dergilerle Vakit, Zaman ve İfham gazetelerinde yayınlandı.
6 Mart 1920’de Haydarpaşa Hastanesi’nde hayatını kaybetti.