Uzay madenciliği artık bilim kurgu filmlerinden çıkıp devasa bir endüstriyel planın parçası haline geliyor. Los Angeles merkezli TransAstra şirketi, kulağa inanılmaz gelse de gözünü Dünya'ya yakın küçük asteroitlere dikti.

Şirketin geliştirdiği yöntem oldukça sıra dışı: Uzayda başıboş gezen bir göktaşını devasa bir torbanın içine hapsedip Dünya yakınlarındaki güvenli bir noktaya çekmek.

"Yeni Ay" (New Moon) adı verilen bu iddialı görev için şimdiden isimsiz bir müşteriden fon desteği alan şirket, yaklaşık 100 ton ağırlığında ve ev büyüklüğünde bir asteroidi yakalayıp yerini değiştirmeyi hedefliyor.

TransAstra CEO’su Joel Sercel, bu girişimi sadece bir nakliye operasyonu olarak görmüyor. Sercel’e göre bu asteroitler, uzayda ham madde işleme ve üretim tesisleri için birer temel taşı görevi üstlenecek. Gelecekte uzay araçlarının parçalarını Dünya’da üretip fırlatmak ya da yakıtı yeryüzünden yukarı taşımak yerine, ihtiyacımız olan her şeyi doğrudan uzaydaki kaynaklardan elde etmenin kapısı bu sayede aralanıyor.

Şirket, önümüzdeki on yıl içinde robotik ve yeniden kullanılabilir uzay araçlarıyla ulaşılabilecek yaklaşık 250 potansiyel hedef belirledi. Sercel'in vizyonu, onlarca hatta yüzlerce küçük asteroidi Dünya’dan 1,5 milyon kilometre uzaklıktaki özel bir işleme tesisinde bir araya getirmeyi kapsıyor. Bu göktaşları sadece kuru birer kaya parçası değil; içerdikleri su sayesinde roket yakıtı, sahip oldukları mineraller sayesinde ise güneş panellerinden radyasyon kalkanlarına kadar pek çok donanım için kaynak sağlayacak. Örneğin, su bakımından zengin C tipi asteroitler birer yakıt istasyonuna, metal içeren M tipi olanlar ise dev birer maden ocağına dönüşme potansiyeline sahip.

Tüm bu planların ne kadar uygulanabilir olduğunu belirleyecek olan fizibilite çalışmasının mayıs ayına kadar tamamlanması bekleniyor. TransAstra; NASA, Purdue Üniversitesi ve Central Florida Üniversitesi gibi önemli kurumlarla iş birliği yaparak rotaları ve gereken uzay aracı tasarımlarını netleştirmeye başladı. Eğer finansman süreci planlandığı gibi giderse, ilk yakalama görevi 2028 veya 2029 gibi erken bir tarihte başlayabilir. Şirket, "yakalama torbası" teknolojisini şimdiden Uluslararası Uzay İstasyonu’nda denedi ve boşlukta açılıp kapanabilen prototiplerle başarılı sonuçlar aldı.

NASA’nın daha önce bir asteroidden sadece birkaç yüz gram örnek getirmek için milyarlarca dolar harcadığı düşünüldüğünde, TransAstra'nın 100 tonluk bir kütleyi "birkaç yüz milyon dolara" getirme iddiası oldukça şaşırtıcı. Ancak insanlığın Dünya dışındaki kaynakları kullanarak Güneş Sistemi’nde kalıcı bir gelecek inşa etmesi için bu tür radikal ve maliyet etkin hamlelerin bir zorunluluk haline geldiği de bir gerçek.