577 yılında Dımeşk’te doğdu. Eyyûbîler ve Memlükler döneminde yaşamış, 639/1241 yılında Mısır’a göç etmiştir. Medresetu’l-Azîziye ve Zâviyetu’l-Gazzâlî müderrislikleri (635), Şam kadılığı, Şam baş kâtipliği, Emevî Camii hatipliği (637) ve Mısır baş kadılığı (639) ve Müftülüğü görevlerinde bulunmuştur. 597/1201 veya 599/1203 yılında Bağdat’a gittiği bilinmektedir.



İzz B. İbn Abdüsselâm’ın, Hakkı söylemekten ve savunmamaktan çekinmemesi, bidatlere karşı mücadelesi ve dini hassasiyeti nedeniyle halk nezdinde büyük bir itibarı vardı. Şam yöneticisi İmaduddin İsmail’in, Eyyûbî hükümdarına karşı haçlılarla anlaşmasına, bazı kale ve beldeleri onlara bırakarak Şam’dan silah almalarına müsaade etmesine karşı çıktığı, aleyhte fetva verdiği ve halkı bu konuda göreve çağırdığı için önce hapsedilmiş ve ardından sürgün edilmiştir. 639/1241 yılında Kahire’ye gitmiştir.



Aynı yıl el-Melikü’s-Sâlih Necmeddin Eyyûb tarafından Mısır kadılığına tayin edilmiş, Amr b. Âs Camii’nin hatipliği ve Sâlihiyye Medresesi’nin müderrisliği görevlerini de üstlenmiştir. Zaman zaman Şâfi’î mezhebindeki fetvaya göre değil, kendi içtihadına göre amel etmiştir.

Kendisine “bâi’u’l-mulûk” lakabı verilmiştir.

İzz B. İbn Abdüsselâm, 1 Nisan 1262 tarihinde 83 yaşında Kahire’de vefat etti.