Anketten çıkan çarpıcı sonuçlar, işgal rejimindeki barbarlığın sadece hükümetle sınırlı olmadığını, toplumsal bir histeriye dönüştüğünü kanıtlar nitelikte:

Saldırı yanlısı kitle: Katılımcıların yüzde 77'si Lübnan’a yönelik bombardımanların ve askeri saldırıların hiçbir şekilde durdurulmamasını, aksine devam etmesini istiyor. Barışa yer yok: Ateşkes isteyenlerin oranı yalnızca yüzde 12’de kalarak marjinal bir düzeyde seyretti. Koalisyonda tam mutabakat: Hükümet koalisyonuna destek veren seçmenler arasında saldırıların sürmesini isteyenlerin oranı yüzde 94 gibi korkunç bir seviyeye ulaştı.

Muhalefet de farklı değil

Sözde "muhalif" olarak adlandırılan kesimlerin de katliam noktasında işgal hükümetiyle birleştiği görüldü. Muhalefet seçmenlerinin yüzde 70'i, Lübnan’daki sivil ölümlerine ve yıkıma onay vererek saldırıların arkasında durduğunu beyan etti.

Siviller katledildikçe iştahları kabarıyor!

Lübnan’dan her gün çocuk ve kadın ölümlerine dair haberler gelmesine rağmen, siyonist kamuoyunun bu yüksek destek oranı dikkat çekiyor. Siyasi görüş ayrımı fark etmeksizin işgal toplumunun büyük bir kısmının askeri tırmanışı ve sivil kayıpları desteklemesi, bölgedeki barbarlığın toplumsal zeminini bir kez daha ifşa etti. Kamuoyunda yükselen bu savaş çığırtkanlığı, işgal rejiminin çözümden ne kadar uzak olduğunu bir kez daha kanıtlıyor.