İşte Hüseyin Adalan'n kaleme olduğu o yazı;

Öyle mi?

Dışarıdan nasıl görünüyoruz bilmiyorum.
Ama içeriyi çok iyi biliyorum.
Bu millet normal zamanda tartışır.
Eleştirir.
Kavga eder.

Ama söz konusu VATAN olunca…
Bir saniyede saf tutar.

Bayrağa uzanan el mi?
O el kırılır.

Ezanı susturmaya niyet mi?
O niyet gömülür.

 

Bağımsızlığa gölge mi?
O gölgeyi doğrudan güneşe çevirir bu millet.

Burada mesele parti değil.
Mesele seçim değil.
Mesele isim değil.
Mesele MEMLEKET.

Bu topraklar sıradan değil.
Bu toplum refleksini kaybetmiş bir kalabalık hiç değil.

Tarihte kaç kez denediler?
“Bitti” dediler.
“Yıkıldı” dediler.
“Dağıldı” dediler.

Ne oldu?

Her defasında küllerinden değil, ateşin içinden çıktı bu millet.

Kimse savaş istemez.
Hiç kimse gençlerin toprağa düşmesini istemez.
Ama biri yanlış hesap yaparsa…
Şunu iyi bilsin:
Bu ülkeye dışarıdan bir taş atıldığında sadece bir yönetim savunulmaz.
Bir bayrak savunulur.
Bir inanç savunulur.
Bir tarih savunulur.

 

Ve o zaman siyaset susar.
Millet konuşur.

Soruyorum şimdi:
Gerçekten “sırada Türkiye” mi var?
Yoksa birileri yine bu milletin damarındaki o cevheri test mi etmek istiyor?

Dışarıdan bakınca Türkiye: 85 milyon.

İstatistikte bir sayı.

Ama Türk Devleti tehlikeye girdiğinde
o sayı büyür.

2 Milyarı aşar...