Bölgedeki üsler "yaşanamaz" hale geldi

Raporda yer alan bilgilere göre, İran’ın saldırıları Bahreyn’deki ABD Beşinci Filosu karargahı ve Katar’daki El-Udeyd Hava Üssü gibi kritik noktaları hedef aldı. Saldırıların şiddeti ve sürekliliği nedeniyle bölgedeki 13 askeri üssün birçoğunun "neredeyse yaşanamaz" hale geldiği belirtildi.

Pentagon’un, üslerdeki savunmasızlık nedeniyle bazı personeli "uzaktan çalışma" yöntemine yönlendirecek kadar ciddi bir krizle karşı karşıya kaldığı ifade edildi.

İran’ın coğrafi üstünlüğü ve Hürmüz kozu

Cato, İran’ın altı hafta boyunca operasyonel kapasitesini koruyabilmesini ve ABD’yi diplomasi masasına çekebilmesini coğrafi avantajına bağladı. Özellikle Hürmüz Boğazı’nın kapatılmasının küresel enerji piyasalarında yarattığı şok dalgası, Tahran’ın elini pazarlık masasında güçlendiren ana unsur olarak nitelendirildi.

Raporda ayrıca şu detaylara yer verildi:

Askeri Kayıplar: Kuveyt’teki üslerde 6 ABD askeri hayatını kaybetti. Hava Gücü Hasarı: Suudi Arabistan’daki Prens Sultan Hava Üssü’nde bir E-3 Sentry erken uyarı uçağı imha edildi, tanker uçaklar ciddi hasar gördü. Hedef Havuzu: Körfez bölgesindeki 40 bin ABD askeri, İran için adeta bir "cazip hedef havuzu" oluşturdu.

Sıradaki kriz Asya-Pasifik mi?

Cato Enstitüsü, Orta Doğu’da yaşanan bu tablonun çok daha tehlikelisinin Hint-Pasifik bölgesinde yaşanabileceği konusunda uyardı. Bölgede yaklaşık 80 bin ABD askerinin 20 büyük üsse dağıldığını hatırlatan rapor, bu üslerin Çin’e olan mesafesinin, Orta Doğu’daki üslerin İran’a olan mesafesiyle benzerlik taşıdığını vurguladı.

Raporda Çin ve İran kıyaslaması şöyle yapıldı:

Füze Kapasitesi: Çin, İran’ın savaş öncesi envanteriyle sayısal olarak benzer (yaklaşık 3 bin füze) ancak teknolojik olarak çok daha gelişmiş sistemlere sahip. Üretim Gücü: Çin’in üretim kapasitesi, olası bir çatışmada hızla yeniden silahlanma imkanı tanıyor. Önleyici Saldırı Riski: Güney Kore ve "birinci ada zinciri" üzerindeki üslerin savunmasızlığı, Çin’i kriz anında "önleyici saldırı" düzenlemeye teşvik edebilir.

Pentagon için zor tercih: Dağılmak mı, kalmak mı?

Pentagon’un bu riskleri azaltmak adına güçlerini daha küçük ve dağınık üslere yayma planları yaptığı belirtiliyor. Ancak rapor; büyük ileri üslerin hem lojistik operasyonlar hem de müttefiklere verilen güvenlik garantileri nedeniyle tamamen terk edilmesinin çok zor olduğunu kaydediyor.

Sonuç olarak Cato, Çin’in büyüyen nükleer gücü ve İran örneğinde görülen üs zafiyetleri nedeniyle, Washington’un "ileri üs" stratejisini acilen ve kökten yeniden değerlendirmesi gerektiğini savunuyor.