Kolombiya, uluslararası finans çevrelerinde dikkat çeken bir adım atarak Uluslararası Para Fonu’na olan borcunu tamamen kapattı. Başkent Bogota’da düzenlenen para politikası forumunda konuşan Maliye Bakanı German Avila, hükümetin IMF’ye olan tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini duyurdu.

Avila, yaklaşık 5,3 milyar dolarlık esnek kredi hattından kaynaklanan borcun tamamının ödendiğini belirterek, ülkenin artık IMF’ye herhangi bir borcunun kalmadığını ifade etti. Bakan, mevcut yönetimin IMF ile yeni bir borç ilişkisine girme yönünde bir planı da olmadığını vurguladı.

“YENİ BİR BORÇLANMA BEKLENTİMİZ YOK”

Maliye Bakanı Avila, IMF heyetinin kısa süre önce Kolombiya’ya yaptığı ziyareti de hatırlatarak, görüşmelerin bu kez çok farklı bir zeminde yürütüldüğünü söyledi. Avila, IMF temsilcilerine artık kendilerine hiçbir borçlarının bulunmadığını açık şekilde ilettiklerini anlattı.

Bu durumun, taraflar arasındaki temasların tonunu ve çerçevesini tamamen değiştirdiğini dile getiren Avila, daha önce bu tür görüşmelerde öne çıkan standart ekonomik reçetelerin Kolombiya açısından geçerliliğini yitirdiğini savundu.

IMF İLE UZUN YILLARA DAYANAN İLİŞKİ

Kolombiya, IMF ile ilişkisini uzun süredir “Esnek Kredi Hattı” üzerinden sürdürüyor. Bu mekanizma, ekonomik yapısı güçlü ülkelerin kriz dönemlerinde likidite desteğine erişebilmesi için kullanılan özel bir finansman aracı olarak öne çıkıyor.

Ülkede bu kredi imkanının özellikle 2009 yılından itibaren kullanılmaya başlandığı belirtiliyor. Ancak söz konusu hattın en dikkat çekici kullanımı, bir önceki Cumhurbaşkanı Ivan Duque döneminde yaşandı.

PANDEMİ DÖNEMİNDE BORÇLANMA ARTTI

Kovid-19 salgınının başlamasıyla birlikte Kolombiya hükümeti, artan kamu harcamalarını karşılamak ve sağlık krizini yönetebilmek için IMF’den 5 milyar doların üzerinde nakit çekimi yapmıştı. Bu gelişme, Kolombiya tarihinde esnek kredi hattının doğrudan nakit olarak en büyük kullanımlarından biri olmuştu.

Son ödeme ile birlikte ülkenin IMF’ye olan tüm borcu sıfırlanmış oldu. Bu adım, Petro yönetiminin ekonomik bağımsızlık ve dış finansman politikasında yeni bir sayfa açtığı şeklinde değerlendiriliyor.