Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, para ve ziynet eşyalarının borç olarak verildiği iddialarına ilişkin uyuşmazlıklarda dikkat çeken bir karara imza attı.

Karara konu olayda, taraflar arasındaki para ve ziynet eşyalarının teslimine ilişkin el yazılı notlar dava dosyasına delil olarak sunuldu.

Belgelerde, "1 tane 100 Euro aldım", "16 bilezik, 1 beşi bir yerde, 14 ayar set 3’lü aldım" şeklinde tarih ve miktar içeren ifadelerin yer aldığı, belgelerdeki imzaların ise inkar edilmediği belirtildi. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, söz konusu belgelerde para veya ziynet eşyalarının "borç olarak alındığına" ilişkin açık bir ifade bulunmamasının, kayıtların hukuki değerini ortadan kaldırmayacağı değerlendirmesinde bulundu. El yazılı belgelerin içeriği, tarih ve miktar bilgileri ile imzanın inkar edilmemesinin birlikte değerlendirilmesi gerektiğine dikkat çekildi. Kararın, özellikle aile, akrabalık, arkadaşlık veya duygusal ilişkiler içerisinde yapılan para ve ziynet eşyası teslimlerinde yazılı belgelerin önemini ortaya koyduğu değerlendirildi.

 

"Birkaç kelimelik el yazısı milyonluk uyuşmazlığın seyrini değiştirebilir"

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin bahse konu olan kararını değerlendiren Avukat Buket Tekışık, "Bu karar bize bir kez daha gösteriyor ki hukukta bazen birkaç kelimelik bir el yazısı, yıllar sonra milyonluk bir uyuşmazlığın seyrini değiştirebilir. ‘Borç aldım’ ibaresinin açıkça yazılmamış olması, belgenin hiçbir hukuki değer taşımadığı anlamına gelmez. Belgenin içeriği, tarihleri, miktarlar, tarafların ilişkisi ve özellikle imzanın inkâr edilip edilmemesi birlikte değerlendirilir. Bu sebeple özellikle aile, akrabalık, arkadaşlık veya duygusal ilişkiler içerisinde ‘Aramızda güven var, sözleşmeye gerek yok’ düşüncesiyle yapılan para ve ziynet teslimlerinde son derece dikkatli olunmalıdır. Bugün sıradan görünen bir not, yarın mahkeme dosyasındaki en önemli delillerden biri haline gelebilir. Hukukta güven önemlidir; ancak ispat, güvenden çok belgeyle ilgilenir" dedi.