Memleketi Ardahan'dan öğretmenlik için yola çıkan ve 1983'te Şanlıurfa'nın Havşanlı köyüne atanan Orhan Bozyiğit, 40 yıl sonra döndüğü köyde eski öğrencileriyle Havşanlı İlkokulu'nun bahçesinde bir araya geldi. Bir zamanlar sıralarda oturan çocuklar bugün aile kurmuş, torun sahibi olmuş birer yetişkin; hasret, eski taş okulun bahçesindeki kucaklaşmalarla son buldu.

İlk görev yeri Afyon olan Bozyiğit için meslek hayatının en özel dönemi, ikinci görev yeri Havşanlı'da başladı. Atandığı yıllarda köyde elektrik de su da yoktu; ulaşım zor şartlarda sağlanıyordu. Genç öğretmen önce kerpiç binada, ardından taştan örülü okulda kısıtlı imkânlarla ders verdi. İlk günlerde şartların ağırlığından endişe etse de köy halkının samimi yaklaşımı kısa sürede güçlü bir bağ doğurdu; Bozyiğit hayatını da sevdiği kadınla bu köyde birleştirdi.

Emekli öğretmen o yılları, "O dönem aşağı yukarı 60'ın üzerinde öğrenci vardı. 40 tane 1. sınıf öğrencimiz vardı. İlkokula geldikleri zaman Türkçe bilmiyorlardı" sözleriyle anlattı. Köy halkının ilgisini ise "O karanlıklar onların ilgisinden dolayı aydınlık oldu" diye tarif etti.

Dört yıl sonra tayin çıktı, bağ kopmadı

Bozyiğit, tayininin çıkmasıyla 4 yılın ardından Havşanlı'dan ayrıldı. Türkiye'nin farklı şehirlerinde görev yaptı, binlerce öğrenci yetiştirdi ve 44 yıllık meslek hayatının sonunda emekliye ayrıldı. Aradan geçen yaklaşık 40 yıla rağmen köy halkıyla arasındaki iletişim ve gönül bağı hiç kopmadı.

Emekliliğinde gençliğinin önemli bölümünü geçirdiği köyü yeniden görme isteği ağır basınca eşiyle yola çıktı. Altyapısı yenilenen, yerleşimi büyüyen Havşanlı'da onu geçmişe götüren durak, yıllar önce ders verdiği eski taş okul oldu. Okul bahçesindeki buluşmanın ardından çift, yıllar önce kaldıkları evi ve hatıralarla dolu sokakları tek tek gezdi. Görev yaptığı dönemde yaşları nedeniyle onu göremeyen köylüler bile Bozyiğit'i, yıllardır anlatılan hatıralardan tanıyordu.

Bozyiğit 67 yaşında; öğrencileri ise 52, 53 ve 54 yaşlarına geldi. Emekli öğretmen ziyaretini şöyle anlattı: "3 yıldır emekliyim, 44 yıl çalıştıktan sonra ilk ziyaretimi bu köye yaptım. Çünkü en çok bende iz bırakan köy bu köy oldu."

"Rahmetlik babamı görmüş gibi sevindim"

Öğretmenini karşısında görünce gözyaşlarına boğulduğunu anlatan köy sakini Ali Sağır, "Muhteşem bir duygu. Yani 40 yıl sonra ilkokul öğretmenimizin gelişiyle inanın bayramı yaşıyoruz" dedi. Sağır o anı, "Öğretmenimi karşımda görünce sanki rahmetlik babamı görmüş gibi sevindim. Sarıldım, ağladım" sözleriyle aktardı.

Köy sakinlerinden Eyyüp Dal da yaklaşık yarım asır önce köye gelen genç öğretmenin eğitim sevgisiyle köylünün şefkatinin birleştiğini, bundan unutulmaz hatıralar doğduğunu söyledi. Dal, "Öğretmenliğin sadece sınıfta ders anlatmak olmadığını, insan hayatında iz bırakmak olduğunun en güzel örneklerinden bir tanesi" ifadesini kullandı.

Öğrencilerden Mehmet Demirdal ise "Orhan hocamız bize geldiğinde biz 7 yaşındaydık, şu anda 50 yaşındayız. Bizi gerçekten bu ziyareti ile memnun etti" diye konuştu.

Bir günlük ziyaret planı 15 güne uzadı

Bozyiğit ailesi Havşanlı'ya ilk etapta yalnızca 1 günlük bir ziyaret planlamıştı. Köy sakinlerinin misafirperverliği, geçmiş günlere uzanan sohbetler ve yeniden kurulan dostluk bu planı değiştirdi; köylülerin ısrarı üzerine ziyaret 15 güne uzadı. Ali Sağır, misafirliğin geldiği noktayı şu sözlerle anlattı: "Eşiyle geldiler, 8 gündür buradalar ama bırakmayı düşünmüyoruz. Çünkü öğrencileri olarak onu evimizde ağırlamak için sıradayız. 40 yılın özlemini 8 günde bitirmek istemiyoruz."